Οι καλημέρες τση καρδιάς | του Αντώνη Κουκλινού Εποκατάστεσε τα ζούμπερα, ήκαμε τη λάτρα του σπιθιού τζη, ελαντούρισε την αυλή, επότισε τσι βγιόλες κι εδά ήρθενε η γ’ ώρα του πλεχτού. Λεβεντογυναίκα στα νιάτα τζη, μα κι ακόμη κι ας κοντοσιμώνει τα εβδομήντα πέντε. Νοικοκερά απού δε μπαν’ άλλα, χρυσοχέρα και γλυκομίλητη γυναίκα. Δεν αφέγγει καλά και καθεκλώνει μπροστά στοΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…
Βαβυλωνιακά μεζεδάκια | του Νίκου Σαραντάκου Ο τίτλος του σημερινού πολυσυλλεκτικού μας άρθρου είναι παρμένος από ένα ενδιαφέρον μικροπεριστατικό στα σόσιαλ, ένα μικροπροεκλογικό ακριβέστερα, μια και βρισκόμαστε σε προεκλογική περίοδο όσο κι αν το αποτέλεσμα των προηγούμενων εκλογών (του «πρώτου γύρου» ανακριβώς) έχει αφαιρέσει πολλή από την αγωνία. Στο Τουίτερ, λοιπόν, η γνωστή δημοσιογράφος Μαριάννα Πυργιώτη, σχολίασε ως εξής μια ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…
Τι χρειάζεται να κάνουμε τώρα για το ευρώ και την Ευρώπη που παραπαίει | του Γιάννη Χατζηχρήστου (Προσοχή! Δοκιμή αιρετικής πρότασης που ζητάει την κριτική σας) Ο ένας λόγος που κάτι πρέπει να κάνουμε επί τέλους, ο προφανής, είναι η ενεργειακή κρίση, που επιδεινώθηκε με τα μέτρα που πήρε πριν και μετά την εισβολή στην Ουκρανία. Αυτές οι γεωπολιτικές εξελίξειςΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…
Σήμα κινδύνου | του Γιώργου Ηρακλέους Διψάνε οι μέρες για νερό, μπαίνω στο σκοτεινό τρένο της φυγής, μεγαλώνουνε τα χάσματα ανάμεσα στο σώμα και την ψυχή… Ετούτη η προσφυγιά σέρνεται μέσα μας, δειπνούμε τις αμαρτίες των γονιών μας και των συνανθρώπων τα κρίματα… Βαλσαμωμένη ζωή, τα σώματα των εφήβων μαρμαρωμένα, άψυχα αγάλματα. Το τρένο της φυγής σταματάει στην κοιλάδα τωνΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…
Στον πόλεμο | του Γιώργου Μπίμη Μέσα στη μάχη, στον καπνό και στη φωτιά Μεταξωτό μου χάρισες μαντίλι Κι εγώ σ΄ ένα χαράκωμα μ΄ ένα σουγιά, Στην πέτρα χάραξα τα κόκκινά σου χείλη… Ξανθό φεγγάρι που ξυπνάς την ξαστεριά Φέξε στη στράτα μου τον πόνο να νικήσω, Να πολεμήσω με της νύχτας τα θεριά, Μια λευτεριά στον κόσμο ναΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…
Πέντε ποιήματα του Γουόλτ Γουίτμαν ΟΤΑΝ ΞΕΚΙΝΗΣΑ ΤΙΣ ΣΠΟΥΔΕΣ ΜΟΥ Όταν ξεκίνησα τις σπουδές μου, το πρώτο βήμα μου ’δωσε τόση χαρά, Η απλή επίγνωση της πραγματικότητας, αυτές οι μορφές, η δύναμη της κίνησης, Το πιο κοινό έντομο ή ζώο, οι αισθήσεις, η όραση, ο έρωτας, Το πρώτο βήμα λοιπόν με γέμισε με τέτοιο δέος και μου ’δωσε τόση χαρά,ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…
Δεν είναι έρημο το δώμα σου, Μιχάλη | του Γιώργου Γωνιανάκη Δεν είναι έρημο το δώμα σου, Μιχάλη· το καθετί και κάτι έχει κρατήσει τα ηχεία είναι νοτισμένα από νότες τα ποτήρια ποτίσανε ξενύχτι το τραπεζάκι τράβηξε τις ατελείωτες κι ατέλειωτες κουβέντες. Οι δίσκοι τα περιοδικά και τα βιβλία έτσι ανάκατα βαλμένα φτιάχνουν λόφους κι άνθη της θύμησης στο φωςΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…
Ο Καζανομανώλης | της Ζωής Δικταίου Έλα τώρα, ώρα που επαναστατούν οι άγγελοι, έλα με το χτιστό φως του λύχνου να κατέβουμε στα χωριά, να περπατήσουμε στα πλακόστρωτα, να βγούμε στο τσαρσί, να κεραστούμε σ’ ένα παλιό καφενείο, ν’ ακούσομε ιστορίες, να αισθανθούμε την αιώνια επιστροφή των ονομάτων και τις αλάλητες αποκοτιές, να ξεκουρδίσομε τον κερατά τον Χάρο με τηνΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…
Παράθυρο στον ήλιο | της Άννας Τακάκη Να ξυπνάς το πρωί, και να χαίρεσαι! Ν’ ανοίγεις το παράθυρο και να στρέφεις τα μάτια στον ήλιο π’ ανατέλλει. Ακόμη κι αν κρύβεται κάτω από ένα στακτί σύννεφο. Και να μη σε νοιάζει για τις ώρες που ακολουθούν. Μην κάνεις σκέψεις θολές που σου κρύβουν το φως. Ήδη ο ήλιος αρχίζει ναΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…
