Η μαντινιάδα η φταίχτρα (δεύτερο μέρος) | της Άννας Τακάκη Την επαύριο, σαν εγύρισε από το μετόχι ο Αγησίλαος, καλεί το λεγάμενο στο σπίτι και του λέει φωνιαχτά και με μάνητα ότι ετουτα-νά δεν είναι πράματα σοβαρά και τίμια να γίνονται, να τα μαθαίνει ο κόσμος και να τους κατασύρνει1. Είναι ξεγιβέντισμα2 να μπαινοβγαίνει στο σπίτι της κοπελιάς, να τοΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…
Πχιό να πρωτοψηφίσεις | του Αντώνη Κουκλινού Χαμόστρωμα υποψήφιοι, πολλές οι παρατάξεις, φίλοι συντέκνοι συγγενείς, πχιανού θα πρώτο τάξεις. Ας είναι τέσσερεις σταυροί, δε φτάνουν να καλύψεις, υποχρεώσεις χίλιες δυο, πχιο να υποστηρίξεις. Ο ένας μπαίνει τοπικό, για Δήμο μπαίνει ο άλλος, κι ούλοι ζητούνε στήριξη κι είναι μπελάς μεγάλος. Κιανένας δε με ρώτηξε, αν θέλω να ψηφίσω, το δήμαρχοΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…
Εγώ η Ούλρικε Μάινχοφ καταγγέλλω | του Ντάριο Φο Με αφορμή την ημέρα γέννησης της Γερμανίδας δημοσιογράφου Ούρλικε Μάινχοφ (Urlike Meinhof, 7/10/1934-9/5/1976) θυμίζουμε έναν από τους πιο σκληρούς θεατρικούς μονολόγους που έγραψε ο Ντάριο Φο μαζί με την Φράνκα Ράμε, για την Ούλρικε Μάινχοφ της οργάνωσης Φράξια Κόκκινος Στρατός (RAF). ΟΝΟΜΑ: Ουλρίκε ΕΠΩΝΥΜΟ: Μάϊνχοφ ΓΕΝΟΥΣ: Θηλυκού ΗΛΙΚΙΑ: Σαρανταενός χρονών… Ναι!ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…
Να κάνουμε μαζί μια τρέλα… | της Μαρίας Σταυρίδου Απόψε θέλω να κάνουμε μαζί μια τρέλα… όταν βγάλεις το ρούχο της συνήθειας και ντυθείς ένας αλήτης θεός, να μ’ αρπάξεις από τη βαρετή καθημερινή ζωή να με ταξιδέψεις όπου δεν πάνε οι καλοί χριστιανοί. Γωνιές σκοτεινές…, βρώμικες…, μοναχικές, που η πείνα και η ανοχή προσκαλούν σε δείπνο άμοιρες ψυχές, πουΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…
Октябрь (Οχτώβρης) | του Ειρηναίου Μαράκη «Παράταιρος ο λόγος ο δυνατός μέσα σε μια πολιτεία που σωπαίνει» Γιάννης Ρίτσος Επιστρέφεις από τη δουλειά ψάχνεις να μιλήσεις μ’ έναν άνθρωπο, μα τίποτα ετοιμάζεις βραδινό απόγευμα, η ώρα οχτώ άλλαξε ο μήνας σήμερα φωνάζεις μέσα απ’ την κουζίνα κι ούτε μια ευχή δεν δώσαμε, συνεχίζω να σωπαίνω αμίλητος, αδιάφορος σχεδόν, διαβάζω εφημερίδαΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…
Οι Αντιθέσεις | του Γιώργου Ηρακλέους Τα μεσημέρια κοιτάζω τη θάλασσα, ψάχνω τα καράβια στο βυθό της που βουλιάξανε, φοβάμαι την ζωή μη με προδώσει πάλι, τα περασμένα, όταν στοιχειώνουν και δεν μπορούν να αναστήσουνε το παρελθόν, όσο κι αν αυτό ζει μέσα μας! Στο σεντούκι μου έχω φυλαγμένα ρούχα παλιά, γιορτινά, σχισμένα, τα φορούσα σε γιορτές και τελετές, βαφτίσιαΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…
Daniel | του Κώστα Μιχαήλ Μαρή Ο κόσμος, τρέχει απ’ το κακό, στο πιο κακό, καταιγισμός λυγμών, στου χρόνου το ρολόι η ώρα αντίστροφα γυρνά, μπρος στην κλεψύδρα του Ιωνά, τ’ ανθρώπου η δύναμη, το μαύρο κήτος τρώει… Όσους δεν έπνιξε η δεινή κακοκαιρία, όλους εκείνους θα τους πνίξουμε εμείς, εμείς που μάθαμε να γράφουμε ιστορία, μ’ αθώων αίμα, μπροςΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…
Άσπρο πουκάμισο, σε χρώμα ανθρακί! | του Τάκη Βαρελά Αγέρωχος ο χρόνος! Δώδεκα στροφές του ήλιου και με ένα κλικ ο λεπτοδείκτης, θα ανοίξει την καταπακτή. Στα αζήτητα ο παλιός ο χρόνος. Τι μας πήρε; Τι μας άφησε; Τι θα φέρει ο νέος; Έντιμα ερωτήματα, ντυμένα με αγωνίες. Φόβοι κρυμμένοι και ξόρκια. Και όμως. Των ανθρώπων τα όνειρα ταπεινά καιΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…
Η βρύση του Ντελή-Μάρκου (Κρήνη Πριούλι) | του Νίκου Λουκαδάκη Θρύλοι και ιστορία των τοπωνυμίων Κάπου στην παραλιακή του Ηρακλείου… -Έλα παιδί μου από ’παε. -Μα δεν κουράστηκες μωρέ παππού, τόση ώρα που περπατάμε; -Δεν τηνε χορταίνω παιδί μου ετούτηνε την πόλη. Γεμάτη ομορφιές και ιστορία είναι, μη θωρείς που την έχομε καταντήσει κουρελού. -Να κάτσουμε κάπου γιατί κάνει ζέστη,ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…
