Το τρένο των 8 και δέκα | της Μαρίας Σταυρίδου Ήρθε… ούτε καν το πρόσεξα είναι ήδη στις ράγες, διαλαλεί την άφιξη του, τη «σπάνια» διαδρομή του. Το τρένο των 8 και δέκα Διαφημιζόμενο ως το πιο καλό και όμως… όσοι το είδαν είπαν ατημέλητο… αδιάφορο… σιωπηλό. Άδεια καθίσματα… αόρατοι επιβάτες μα η σφυρίχτρα δυνατή, σαν γριά που έχει πανικοβληθεί.ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…
Φθινόπωρο | του Γιώργου Ηρακλέους Έζησα μέσα κι έξω απ’ τη ζωή, με βλέμμα μετανάστη σταματούσα σε κάθε λέξη να καταλάβω τι σημαίνει! Προχωρούσα μες στη βροχή πάνω στα κίτρινα φύλλα, με κούραζαν οι συναντήσεις, μου άρεσε να βλέπω το φθινόπωρο να στέκει στα δέντρα και στα παράθυρα τις γριές μάνες με τα γυαλιά τους να κοιτάζουν λυπημένες στους δρόμους…ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…
Blue Horizon, Καρτερώντας τον Αντώνη | Δύο ποιήματα του Κώστα Μιχαήλ Μαρή Blue Horizon Με του Σεπτέμβρη τη βροχή, εθεάθη στο λιμάνι το πλοίο, μέσα απ’ του Πειραιά, τα γαλανά νερά κι ένας τριάντα εξάχρονος, αργά επιβάτης φτάνει κι αρνείται ο ύπαρχος να μπει, ακούστε συμφορά… Δίνει απαθώς παράγγελμα στο πλοίο να σαλπάρει, πετώντας στ’ άγρια κύματα τον άτυχο νεαρό,ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…
Ούτε η πρώτη στο Παρίσι ούτε η τελευταία στον κόσμο. Μικρές ιστορίες γυναικών. Enora | της Ζωής Δικταίου Έπνιγε μέσα της ένα αίσθημα αόριστης νοσταλγίας και το αμετακίνητο πείσμα της, αυτά έλεγε, την κρατούσαν πίσω, αυτά, τα μεγαλύτερα μειονεκτήματά της, αυτά, την εμπόδιζαν να ζήσει το σήμερα. Βέβαια, δεν ένιωθε πια οικειότητα με τον κόσμο της, όποτε έβρισκε ευκαιρία, κήρυττεΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…
Ένα ρόδο στο Ρόδο μου… | Του Νίκου Λουκαδάκη Σηκώθηκε ο μπάρμπα Μανώλης σιγανωπά απ’ την κλίνη του και πήγε να ’ποσαστεί. 80άρης μπλιο, μα κοτσονάτος και σαφί χαμογελαστός. Αφού εποσάστηκε, ήβαλε μια ολιά γάλα να ζεσταθεί, επήρε ένα μικιό πιατάκι με πεντ-έξε λαδοκούλουρα και τα ’βαλε σ’ ένα μπιχλιμπιδάτο δίσκο, που ’χε ζωγραφισμένη πάνω μια χανούμισσα να παίζει τοΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…
Η Μαρία Ζωγραφάκη – Σπυριδάκη για το βιβλίο της Άννας Τακάκη «Αροδαμοί κι αγκαραθιές» Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε το βράδυ της Πέμπτης 20 Ιούλη 2023 η εκδήλωση παρουσίασης του νέου βιβλίου της Άννας Τακάκη – Μαρκάκη «Αροδαμοί κι αγκαραθιές». Η εκδήλωση έγινε στην πιο δροσερή γωνιά της Σητείας, στον Δημοτικό Κήπο Σητείας στις 20:30 το απόγευμα. Ο Δημοτικός Οργανισμός ΚοινωνικοπολιτιστικήςΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…
Άλλες εποχές… | του Αντώνη Κουκλινού Οι παλιοί γ’ αθρώποι στα χωργιά, σε κάθε εποχή εκαλλιεργούσανε, απ’ ούλα τα μαγεροψήματα. Κουκιά, ροβίθια, φασούλες, φακές, μπιζέλια, αρακά, τα όσπρια ετούτα-νέ, συνήθως εμαγερεύγανε. Μα εψήνανε και μπίζι (λαθούρι, αλλού το λένε μαναρόλι), παπούλες, (καμπλιές). Πόσες φορές δεν εθωρούσαμε, να ποξεραίνουνε στα δώματα, κουκιά, φασούλες και ροβίθια στον ήλιο κι απός με τηΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…
Εξέλιξη | του Θεοχάρη Παπαδόπουλου Είναι εξέλιξη του ανθρώπου η φωτιά. Φλόγες καλπάζουν καίνε κτίρια και ομίλους καίγονται άλογα. Μαύροι κορμοί απελπισμένα τα κλαδιά ζητούν βοήθεια καίγονται δέντρα. Στριγκές φωνές, κλάμα και ουρλιαχτό καίγονται γάτες. Ένα αλύχτισμα και κλάμα γοερό καίγονται σκύλοι. Τοίχοι βουβοί μαύροι σοβάδες σε κομμάτια καίγονται σπίτια. Άγριες κραυγές, πληγές καρβουνιασμένες καίγονται άνθρωποι. Κοράκια χόρτασαν με δασικάΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…
Σαν παλιό ρεμπέτικο | του Γιώργου Ηρακλέους Παλιό ρεμπέτικο στη διαπασών, η Σεράχ με τη φωνή της Νίνου να κόβει σαν μαχαίρι, ανατολίτικη φαντασία κρατάει μισοφέγγαρα χλωμά, πίσω από τα πυκνά τα καφάσια δαιμονισμένες οι ψυχές, Τσιτσάνη μου! Αλλού πέφτει η ζωή κομμάτι κομμάτι, τοίχο τον τοίχο, σε άλλους όλη μαζί σαν σπίτι σε σεισμό. Μια μέρα είναι η ζωήΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…
