Αναθεώρηση | του Γιώργου Μπίμη Το ότι υπάρχουμε και ζούμε, έχει μια καίρια σημασία κι οφείλουμε να διαβιούμε, με ανθρωπιά κι ευαισθησία… Τι ’ναι ο χρόνος μες στο χώρο; γιατί ’μαι αυτός που είμαι τώρα; Κι αυτό το φως το κερδοφόρο, γιατί να σβήνει μες στη μπόρα; Πού ξεκινά και πού τελειώνει, τούτο το αλλόκοτο ταξίδι; Ποιο λάγνο πάθος μαςΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…
«Μνήμες πατρίδων» το βιβλίο της Ελένης Ψαραδάκη Κυκλοφόρησε το βιβλίο – μελέτη της Ελένης Ψαραδάκη «Μνήμες πατρίδων – όψεις ταυτότητας στους Τουρκοκρητικούς του Bodrum» από τις εκδόσεις Ραδάμανθυς. Διαβάζουμε στο οπισθόφυλλο του βιβλίου: «Οι μνήμες έχουν τη δική τους ζωή, το δικό τους χώρο και χρόνο, τις δικές τους αισθήσεις. Όταν μάλιστα πρόκειται για «μνήμες πατρίδων», για μνήμες τόπων μακρινώνΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…
Κοσμοναύτης του απείρου! | του Παναγιώτη Ξηρουχάκη (Με αφορμή τα γεγονότα στη Βραζιλία) Το El Eternauta είναι ένα από τα επιδραστικότερα κόμικς στην ιστορία της επιστημονικής φαντασίας. Δημιουργήθηκε από το συγγραφέα Héctor Germán Oesterheld και το σχεδιαστή Francisco Solano López. Εκδόθηκε το 1950. Η υπόθεση έχει να κάνει με μία εξωγήινη εισβολή, όμως ξεφεύγει από τα χολιγουντιανά στεγανά και ταΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…
To χούι τση γριας… | του Αντώνη Κουκλινού Μια ιστορία που δε ξεχνώ…! Είναι αληθινό περιστατικό πριν από πολλά χρόνια. Δεν θα πω ονόματα και χωργιό για ευνόητους λόγους. Η μάνα μου ήτονε αρωσταρά στο Βενιτζέλειο και έφυγα να πάω επίσκεψη, να τη νε ιδώ ίντα κάνει. Η κατάστασή τζη βελτιωμένη, θα έπαιρνε εξιτήριο την επαύριο. Εβγήκα όξω στο διάδρομο,ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…
Οργή Θεού! | του Δημοσθένη Βουτυρά Όταν επέστρεψα σπίτι μου, ακόμα μου φαινότανε να βλέπω τη σφαγή των αρνιών. Άλλα απ’ αυτά να ’ναι γδαρμένα και κρεμασμένα, άλλα πάλι να σπαρταρούν στις βαμμένες από αίμα πλάκες, κι άλλα ριχμένα κάτω απ’ τον άνθρωπο με τα ματωμένα χέρια, δίχως καμιά φωνή να δέχονται το κοφτερό λεπίδι… Είχα και το φίλο μουΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…
Ποιοί είναι οι απατεώνες; | του Μιχάλη Στρατάκη Θα ’ταν δεν θα ’ταν δεκαπέντε χρονών. Από μακριά έκανε «μπαμ» η τσιγγάνικη καταγωγή του. Πέρα από το μαυριδερό χρώμα του είχε πάνω του όλες τις σφραγίδες των εταιριών κατασκευής προϊόντων «μαϊμούδων». Μπλουζάκι, παντελόνι, παπούτσια, όλα «επώνυμα». Το μόνο αυθεντικό στοιχείο τους ήταν το ότι εκτός από τις στάμπες είχαν πάνω τουςΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…
Ο Πανδαμάτωρ χρόνος | της Άννας Τακάκη Όλα αυτά που λέμε τώρα κι αυτά που μας λένε, όλα αυτά που ακούμε, όλα αυτά που συμβαίνουν κάποτε θα περάσουν. Θα περάσουν όπως περνά η μέρα, ο χρόνος όπως περνά η βροχή, όπως περνούν οι εποχές. Όλα θα περάσουν. Κι εμείς θα είμαστε πάλι εδώ σταθερά στην ίδια θέση, Στην ίδια γειτονιά,ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…
Για το τίποτα | του Γιώργου Ηρακλέους Χαίρε, γιατί ξυπνάς πολύ νωρίς το πρωί και γυρίζεις αργά το απόγευμα, πτώμα! Ο κόσμος αρχίζει μόνο μια στιγμή και τελειώνει αμέτρητες φορές… Ανασαίνω τον χρυσό αγέρα της ψυχής και μετρώ τη ζωή μισή, ούτε ένα δάκρυ στα μάτια, μια σκοτεινή μορφή τα στέγνωσε… Στο γραφείο όλοι κρεμασμένοι από τους υπολογιστές χτυπούν ταΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…
Για τις ροζ αποχρώσεις | του Αλκέτα Λεοννάτου (Επαναστατική θεωρία και πράξη) Διαβάζουμε βαθυστόχαστες αναλύσεις, για το ρόλο του ιμπεριαλισμού, για την αυτοδιάθεση των εθνών και άλλα ηχηρά παρόμοια. Συνήθως, όμως, όλες αυτές οι προσεγγίσεις, που υποτίθεται ότι αξιοποιούν τις επαναστατικές παρακαταθήκες στο ζήτημα, το μόνο που παράγουν είναι ένα ιδεολογικό κάλυμμα, που δίνει άλλοθι για την αδυναμία παρέμβασης σταΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…
