Που πάει ο χρόνος που έφυγε; | του Απόστολου Δεδουσόπουλου Το ερώτημα του τίτλου δεν είναι δικό μου. Είναι, κατά κάποιον τρόπο, κλεμμένο, δανεισμένο, αν θέλετε. Το διατύπωσε πριν από έναν χρόνο, τέτοιες μέρες, παραμονές Πρωτοχρονιάς, μια φίλη. Αν και ανταποκρίθηκα τότε στην πρόσκλησή της, αυτό το ερώτημα φαίνεται ότι εξακολουθεί να με βασανίζει ένα χρόνο μετά τόσο, ώστε ναΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

Τα παντρολογήματα | του Αντώνη Κουκλινού Το ξωμονάστηρο του Άι Νικόλα απάνω στη (γ)κεφάλα επισκέφτηκε να προσκυνήσει στη Χάρη ντου και να προσευχηθεί. Προστάτης του για μνια ζωή…! Όργωνε τσοι θάλασσες του πλανήτη από λιμάνι σε λιμάνι, για χρόνια ναύτης στα φορτηγά και τα γκαζάδικα. Δε θυμάται αν επόμεινε ποθές τόπος, απού να μη (ν)έχει ταξιδέψει. Η ζωή του ναυτικούΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

Τα τελευταία μεζεδάκια του 2023 | του Νίκου Σαραντάκου Είναι από τις φορές που δεν δυσκολεύομαι να βρω τίτλο για το καθιερωμένο σαββατιάτικο πολυσυλλεκτικό μας άρθρο, που αυτή τη φορά δημοσιεύεται προπαραμονή της πρωτοχρονιάς του 2024. Τελειώνει ο χρόνος, αλλά σήμερα το απόγευμα τελειώνει και η ψηφοφορία για τη Λέξη της χρονιάς 2023. Όσοι λοιπόν το έχετε αμελήσει ή όσοιΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

Γιορτάζουμε το 2024! | του Δανιήλ Τσιορμπατζή Το να υποδέχεται κανείς τo 2024 με αισιοδοξία αποτελεί πρόκληση. Μπροστά στον επαπειλούμενο τρίτο παγκόσμιο πόλεμο, στη γενοκτονία του Παλαιστινιακού λαού, στη θερμοπυρηνική απειλή που παρουσιάζει γεωμετρική αύξηση και την αλόγιστη κλιμάκωση και χρήση των εξοπλισμών τόσο στην Ευρώπη, αλλά και σε ολόκληρο τον κόσμο, με τους λαούς σε κλοιό θανάτου, ενώ ήΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

Πρωτοχρονιάτικο (Μποναμάς) | του Κώστα Βάρναλη Έγραψε ο Μενέλαος Λουντέμης στο έργο του «Ο Κονταρομάχος» για τον Κώστα Βάρναλη: «Ἢ ποίηση τοῦ Βάρναλη δὲ μύριζε ποτὲ γάλα. Μύριζε ἀπὸ τὴν ἀρχὴ μπαροῦτι· κατέβηκε δηλαδὴ στὸ στίβο χωρὶς πάρα πολλὰ γυμνάσματα καὶ δοκιμὲς καὶ περιπλανήσεις στοὺς λειμῶνες τῶν ἀσφόδελων. Μ᾿ ἄλλα λόγια, χωρὶς αὐτὲς τὶς πεισιθάνατες κραυγὲς ποὺ ἔβγαζαν ὅλοι οἱΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

Λίθοι τε καὶ πλίνθοι καὶ ξύλα καὶ κέραμος ἀτάκτως μὲν ἐρριμμένα… | του Γιάννη Χατζηχρήστου 15/12/23 Συμβολαιακή δημοσιογραφία Η δημοσιογραφία πρέπει να πέθανε την εποχή που οι λειτουργοί της έπαψαν να ψάχνουν για το «τι έγινε» (και μερικοί, οι πιο ικανοί, και το «γιατί έγινε» με επαρκή τεκμηρίωση) και να πληρώνονται μόνο γι αυτό. Πέθανε από τότε που άρχισαν ναΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

Η θειάκω η Τάτα (δεύτερο μέρος) | της Χαρούλας Βερίγου – Μπάντιου [Συνέχεια από το προηγούμενο] Όλη νύχτα αλάρωτη, δεν είχε κλείσει μάτι η καψερή. Τη μια στιγμή της φαίνονταν η τσέργα βαριά, νόμιζε καίγονταν ως τα μηλίγγια, την άλλη φτενή την τίναζε οριό σύγκορμη κι έριχνε και τη βελέντζα με τον πυκνό φλόκο από πάνω για να ζεσταθεί. ΆλληΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

Η θειάκω η Τάτα (πρώτο μέρος) | της Χαρούλας Βερίγου – Μπάντιου Η θειάκω η Τάτα η καμαροφρύδα, που παράγγελνε να μην κακολογούν και να μην κρίνουν κανένα, που ορμήνευε πως περισσότερο ψωμί τρώγεται με το μέλι παρά με το ξίδι κι όταν έσμιγε με τα κούτσικα έλεγε κι έλεγε και δεν έβαζε γλώσσα μέσα της κι ανέβαινε η χαράΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

Εφαρμογές κι ενδείξεις – θεραπεία μέσω της ποίησης σε ομάδες | του Χρήστου Δημούλα [Συνέχεια από το προηγούμενο άρθρο] Μελετώντας άρθρα, επιστημονικές ομιλίες, συζητήσεις με πολλούς ψυχικά ευάλωτους ανθρώπους, αποτελέσματα συνεδριών μου με αρκετούς άλλους, η εκτίμηση μου είναι πως προοδεύει ανά τον κόσμο η θετική αποτελεσματικότητα της επιστημονικά συστηματοποιημένης χρήσης της Ποίησης στη ψυχοθεραπεία. Υπήρχε πάντα αποδεδειγμένη παρουσία τηςΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…