By:
On:
In: Ποίηση

Όταν βρέχει, να ντύνεσαι την αθωότητα | της Ζωής Δικταίου Κινείσαι, ανάμεσα στη μοναξιά και τα ασήμαντα επιλέγεις να επιστρέφεις με όχημα κάτι ραγισμένες θύμησες πάντα, στην ασφάλεια της μοναξιάς, χωρίς τα κουρέλια που βαραίνουν την ύπαρξη όταν βρέχει, ντύνεσαι την αθωότητα όταν βρέχει, μαθαίνεις να ανυψώνεσαι όταν βρέχει, γέρνει η πρώτη νιότη στη νοσταλγία μην απελπίζεσαι, η φύση τουΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

By:
On:
In: Κείμενα

Σεβαστέ μου παππού | του Μιχάλη Στρατάκη Σεβαστέ μου παππού, ξανοίγω τον ουρανό και πέμπω του ένα φιλί, κατέχοντας πως στην άγια κι αγαπημένη χέρα σου θα καταλήξει. Αιστάνομαι την ανάγκη να σου μιλήσω απόψε. Μόνο σε σένα θέλω να μιλήσω, γιατί μόνο εσύ μπορείς να με καταλάβεις. Όλοι οι ποδέλοιποι, σαν ακούσουνε αυτό που θέλω να σου μολοήσω, θεοκούζουλοΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

By:
On:
In: Κείμενα

Το τραγούδι της κουτσουνάρας | της Άννας Τακάκη Πρώτη βροχή του φθινοπώρου. Στην αρχή οι ψιχάλες αραιές να σχηματίζουν το μωσαϊκό στην ταράτσα της αυλής μας. Ύστερα οι χοντρές ψιχάλες που πλήθαιναν κι έφερναν την πρώτη βροχή, δώρο ακριβό τ’ ουρανού προς στη γη, το πρώτο τους φίλημα. Καθώς το πάθος ετούτο τ’ ουρανού αγρίευε, μόνιαζε κι άλλα σύννεφα, σκούραΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

By:
On:
In: Διήγημα

Με τον ήλιο της Αθήνας | του Γιάννη Ρίτσου Γιορτάζει ο ήλιος στην Αθήνα μας. Λουστράρει τα παραθυρόφυλλα, τους τοίχους. Χυμάει στην άσφαλτο γυαλί-καθρέφτης, λούζει τις ακακίες απ’ την κορφή ως τα νύχια, ξανακαινουργώνει τις παράγκες, κρεμάει φλουριά μέσα στις πιατοθήκες, βάνει δυο δάχτυλα χοντρό χρυσάφι άκρη – άκρη στον τσίγκο της αυλής. Μοσκοβολάει ολούθες λεβεντιά το πρωί. Περνάει έναΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

By:
On:
In: Κείμενα

Γεροντοκατάσταση… | του Αντώνη Κουκλινού Το μπαστουνάκι τζη βαστά και σολατσέρνει απόξω στη-ν αυλή. Στεμμένο έχει το τσικάλι στη μπαρασθιά και πάει πότε λίγο και σηκώνει το πούμα, γιατί ξεχειλά το νερό και θα σβήσει τη φωθιά. Στύφνο με βλιταράκια κι ένα κολοκυθάκι με μνια πατάτα βράζει. Το καλύτερο φαΐ για να δειπνήσεις, ονόστιμο και αλαφρύ. Ένα βολταράκι εκάμανε στοΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

By:
On:
In: Τα μεζεδάκια του Νικοκύρη

Μεζεδάκια με υπόκλιση | του Νίκου Σαραντάκου Που τα αποκαλώ έτσι επειδή θέμα συζήτησης, τουλάχιστον στον μικρόκοσμο των σόσιαλ είναι η (ελαφρά ή όχι) υπόκλιση που έκανε ο υπουργός Εξωτερικών, ο κ. Γεραπετρίτης, στον Τούρκο Πρόεδρο Ερντογάν καθώς ο τελευταίος, ακολουθούμενος από την Πρόεδρο της Δημοκρατίας, έμπαινε στο Προεδρικό Μέγαρο. Θα μπορούσα βέβαια να πω και «τούρκικα» μεζεδάκια, αλλά σίγουραΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

By:
On:
In: Αναδρομές, Ιστορία

Οι εργαζόμενες γυναίκες και το μεταπολιτευτικό γυναικείο κίνημα | του Γιώργου Αλεξάτου Η περίοδος της Μεταπολίτευσης και κυρίως η δεκαετία του ’80, χαρακτηρίστηκε από βαθιές αλλαγές, που βελτίωσαν σε σημαντικό βαθμό την κοινωνική θέση των γυναικών. Παράλληλα με τις σημαντικές νομοθετικές ρυθμίσεις, διαμορφώθηκε και ιδεολογικό και πολιτισμικό κλίμα που ευνοούσε μετατοπίσεις από παραδοσιακές συντηρητικές αντιλήψεις και συμπεριφορές. Οι κυριότερες ρυθμίσειςΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

By:
On:
In: Μεγεθυντικός φακός

Τι παίζει τώρα εκεί έξω – η γεωπολιτική επί των αγωγών αερίου και των ψηφιακών μέσων συναλλαγών | του Γιάννη Χατζηχρήστου Ή οι καραμπόλες διευθέτησης της αρχιτεκτονικής της νέας μετα-παγκοσμιοποίησης —όπως εξελίσσεται, η «οπλοποίηση» των δικτύων αερίου και μια «αλλιώς» ερμηνεία της αιτίας των στρατιωτικών συγκρούσεων εδώ τριγύρω. Στην προηγούμενη παγκοσμιοποίηση που ξεκίνησε με την λήξη του προηγούμενου Ψυχρού ΠόλεμουΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

By:
On:
In: Ποίηση

Έλα να γράψουμε ιστορία… | της Μαρίας Σταυρίδου Μου είπες… έλα να γράψουμε ιστορία… Να χαράξουμε στη γη τον πόνο και την ηδονή, να της εκμυστηρευτούμε τα μυστικά που εγκλωβίστηκαν στον ιδρώτα, στα δάκρυα, στη ματιά. Να ψιθυρίσουμε στους άγονους καρπούς πως ν’ ανθίσουν σαν ρόδια κατακόκκινα, γεμάτα χυμούς. Να γελάσουμε με τους μαραμένους ανθούς που φοβήθηκαν και κρύφτηκαν σανΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…