By:
On:
In: Κείμενα

Ο Κατσιλούπαρδος | της Άννας Τακάκη Το ’χε, καθώς φαίνεται, το ελάττωμα από τα γεννοφάσκια του. Ετσά ’τανε κι ο παππούς του. Κατσιλούπη* τον παρανομοιάζανε τον παππού, Κατσιλούπαρδο* τον έγγονα. Μόνο πως ο παππούς ελούπαζε* για άλλους λόγους. Για να μπει στα κατσιρμά* να κλέψει ξένο βιος, ν’ ανεβεί λουπά λουπά στη μάντρα και να κλέψει κιανένα πρόβατο γή κιανέναΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

By:
On:
In: Ποίηση

Οι άνομοι νομοταγείς | της Μαρίας Φωτιάδη-Μπιλιλή Δὲν φταίµε ἐμείς. Φταίνε αὐτοὶ, ποὺ «φτιάξανε τοὺς νόμους. Μὴν τρὲχεις, µὴν στέκεσαι µὴν κουνιέσαι, μὴν ἀγαπάς… Αδικία μεγάλη, καὶ μεῖς ἀτέλειωτη δυστυχισμένη στρατιά ἀκολουθούμε τόν δρόμο πού μάς χάραξαν, χωρὶς νὰ μάς ρωτήσουν. Καὶ οἱ ἀρχηγοί, οἱ μεγάλοι καὶ νοµοταγείς, πρὼτοι στήν παρανομία. Έτσι ἐσύ ὁ φουκαράς καὶ στραβοπατήσεις χάθηκες, κηλίδωσες τ’ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

By:
On:
In: Κείμενα

Με φως κι αγάπη | του Αντώνη Κουκλινού Ετρεμόσβηνε το φτύλι τση λάμπας να σβήσει και μόνταρε να φέρει τη (μ)πίργια, να τση βάλει μνια σταλιά πετρέλαιο. Ανεσηκώνει το πανί στο νεροχύτη από κάτω, να πχιάσει το μπουκάλι. Χωρίς τη (μ)πίργια δεν τα καταφέρνει γιατί τρέμουνε τα χέργια ντου, μα δεν αφέγγει κιόλας. Ήβαλε πετρέλαιο στη λάμπα και ίσα ίσαΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

By:
On:
In: Τα μεζεδάκια του Νικοκύρη

Διασπασμένα μεζεδάκια | του Νίκου Σαραντάκου Που βέβαια τα λέω έτσι επειδή μέσα στη βδομάδα είχαμε την εξαιρετικά αρνητική εξέλιξη της διάσπασης του ΣΥΡΙΖΑ, με την αποχώρηση του καλύτερου (λέω εγώ) τμήματος στελεχών του. Αυτό το γεγονός μάς δίνει τον τίτλο, αλλά επί της  ουσίας έγραψα  μερικά πράγματα στο χτεσινό άρθρο, ενώ είπα και κάτι ακόμα στην ΕφΣυν, όταν ζήτησανΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

By:
On:
In: Λογοτεχνία

Ζαχαρούλα τ’ όνομά σου και γλυκό το φίλημά σου | της Χαρούλας Βερίγου – Μπάντιου (μέρος Β) Συνέχεια από το πρώτο μέρος Οκτώ του Αυγούστου αχάραγα γέννησε δίχως νά ’χει καέναν κοντά, εξόν από κείνη τη μαυροπεθερά που της κράταε το χέρι, της έβρεχε ψίχα μ’ ένα μαντίλι τα χείλη, «άε και άε κοπελίτσα μου λευτερώσου, άε γραμμένη, άε Ζαχαρούλα,ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

By:
On:
In: Μεγεθυντικός φακός

Μετά την Ουκρανία τι; | του Γιάννη Χατζηχρήστου Μια ματιά στην γεωπολιτική δυναμική της αρχιτεκτονικής της νέας μετα-παγκοσμιοποίησης, η «Μέση Γη» και άλλες διευθετήσεις πριν την τελική αναμέτρηση. Οι περισσότεροι περίμεναν την μεταφορά των γεωπολιτικών εντάσεων στην Κίτρινη Θάλασσα μετά την όποια κατάληξη της Ουκρανικής κρίσης, (που με επισπεύδουσα τις ΗΠΑ), ουσιαστικά έστειλε την Ρωσία στην γεωπολιτική σύνδεση των συμφερόντωνΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

By:
On:
In: Θεραπεία και τέχνη

Θεραπεία μέσω της Ποίησης (μέρος πρώτο) | του Χρήστου Δημούλα Καταρχάς, ευχαριστώ πολύ την διεύθυνση του περιοδικού Svoura-art για την παροχή χώρου σε τακτική αρθρογραφία μου βασισμένη στην σύνδεση Τέχνης και Θεραπείας. Γνωρίζοντας την αγάπη των υπευθύνων διαχειριστών του περιοδικού, για την ποίηση και την λογοτεχνία γενικότερα, ξεκινώ την σειρά των άρθρων μου για την Θεραπευτική Ποίηση ή την ΘεραπείαΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

By:
On:
In: Ποίηση

Το μικρό παιδί | του Γιώργου Ηρακλέους Στο μικρό παιδί ένα ευχαριστώ, παραστράτησα μέσα στις σκέψεις και στις πράξεις της ύλης και μου έδειξε τον δρόμο… Το μικρό παιδί φώτισε πολύχρωμα τη σκοτεινιά της ψυχής μου, συλλάβισε με λέξεις διάφανες σαν σταγόνες του νερού την αθωότητα, άφησε διάχυτη τη μυρωδιά ανθισμένων λουλουδιών παντού τριγύρω… Το μικρό παιδί γεννήθηκε μες ταΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

By:
On:
In: Ποίηση

Το ντουκιάνι του Μαρή | του Κώστα Μιχαήλ Μαρή Έκλεισε πια το ντουκιάνι, μιας κι αλλάξαν’ οι καιροί, σ’ άλλο στέκι, βρες χαρμάνι, μέχρι να τ’ ανακαινίσουν το ντουκιάνι του Μαρή… Γιόμισε η μικρή πλατεία, μιας κι ο κόσμος προχωρεί, με καινούρια πελατεία, στο παλιό, μικρό ντουκιάνι, μέσα πλέον δε’ χωρεί… Είναι πιο παλιά ντουκιάνια από ‘κείνο του Μαρή, πουΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…