By:
On:
In: Ποίηση

Ούτε η πρώτη στο Παρίσι ούτε η τελευταία στον κόσμο. Μικρές ιστορίες γυναικών. Maeva | της Ζωής Δικταίου Από το κεφαλόσκαλο στη Μονμάρτη ρεμβάζει το Παρίσι, πιο λαμπερό μετά την ξαφνική βροχή, το ριχτό μακρυμάνικο πουκάμισο σκεπάζει τις μελανιές και τα παράσημα που άφησε το χειρουργείο. Η αξία μιας βόλτας, όχι μόνο για ό,τι βλέπει, μα περισσότερο για όσα σημαίνουν,ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

By:
On:
In: Λογοτεχνία

Η μαντινιάδα η φταίχτρα (τρίτο μέρος) | της Άννας Τακάκη Ο Αγησίλαος προβαίρνει στα σύμπορτα του σπιτιού και βαστά ακόμη τον τσιφτέ1. -Εγώ τον-ε σκότωσα, χωριανοί! Δεν ήντεξα, μα το Θεό! Ας με δικάσει Αυτός πρώτα κι απόι το δικαστήριο. Μου ’ναψε τα αίματα! Αυτός ο διάολος μ’ άναψε πρώτος τη φωτιά, μου πέταξε πρώτος τα σκάγια του. Κι εγώΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

By:
On:
In: Διήγημα

Το όνειρο | του Βασίλη Φυτσιλή Όταν έσφαξαν οι χίτες όλους τους δικούς της, το Γενάρη του 1946, ψηλά στο Μοναστήρι του Τσίγκου, στα βουνά της Μάνης, η Τουλίτσα ήταν μικρό κοριτσάκι, τριάμισι χρόνων. Το σημάδευε κι αυτό ο χίτης με το μπιστόλι, αλλά δεν του βάσταξε η ψυχή να τραβήξει τη σκαντάλη. Το άφησαν εκεί ζωντανό, να βολοδέρνει ανάμεσαΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

By:
On:
In: Κείμενα

Εξήντα χρόνια καλοσύνης… | του Αντώνη Κουκλινού Τα ’χουνε τα χρονάκια ντος, μα σέρνουνται καλά ακόμη. Το σπίτι θέλει τη λάτρα ντου κάθα μέρα, το μαγεργιό ντου, το πλυσταργιό ντου και την αυλή διαρμισμένη. Το ίδιο και το γεροντή, τον-ε βαβαλίζει ωσάν τη βγιόλα. Ήσασέ ντου το αυγουλάκι ντου μελάτο, φρεσκότατο, ζεστό ακόμη, το ’πχιασε από το (γ)κούμο. Κάθα ταχινή,ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

By:
On:
In: Τα μεζεδάκια του Νικοκύρη

606 πιατέλες μεζεδάκια | του Νίκου Σαραντάκου Ποιος θα τα φάει τόσα μεζεδάκια; Ή αλλιώς, τι νόημα έχει αυτή η αρίθμηση; Απλώς, το όνομα του αρχείου που δίνει η WordPress για το σημερινό μας άρθρο είναι meze-606. Στην πραγματικότητα, από τότε που άρχισε να λειτουργεί το ιστολόγιο έχουν δημοσιευτεί αρκετά περισσότερα άρθρα με μεζεδάκια αλλά στην αρχή έβαζα τυχαία ονόματαΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

By:
On:
In: Διήγημα

Το ντιμπέιτ στο καφενείον «Η μαγευτική Ελλάς» και τ’ αποτέλεσμα | του Χρήστου Καραμπέτσου –  Άντε χαμένου!… θα μ’ πεις ισύ δεν έχ’ με πρόγραμμα, μεις η μεγάλ’ Φιλελεύθερ-Εθνολεύθερ Παράταξ της Ελλάδους. Σεις: – χαζουγιάνν’ – δεν έχετ’!.. Τέρα στραβούλιακα, δε θουρείς ντιπ;.. π’ αντιγράφ’ ούλ’ αντιγράφ’, ου προκουμένους σας (με το κασκόλ) τα θκα μας; την πουλιτική μας;… ΘεςΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

By:
On:
In: Μεγεθυντικός φακός

Το τέταρτο μνημόνιο strait ahead! | του Γιάννη Χατζηχρήστου (Από το κράτος υπό την Τρόικα εσωτερικού, το παρακράτος και το βαθύ κράτος-εν-κράτει των Τραπεζών και των παρατραπεζών.) Και όπως τα δύο πρώτα μνημόνια στόχευσαν, κατ αρχάς, στην εσωτερική υποτίμηση για να ενισχυθούν πάλι με ένα PSI like κόλπο, κάτι τράπεζες. ► Για την εσωτερική υποτίμηση φρόντισε ήδη, ως νέο ΔΝΤεσ.,ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

By:
On:
In: Ποίηση

Το κορμί και το σαράκι | του Ντίνου Χριστιανόπουλου Ένα άγγιγμα σαν πάτωμα τουρκόσπιτου μπατιρημένο κουρείο δώδεκα χρόνια τώρα βράδυ γλυκό μ’ έκανες έξωση απ’ το κορμί σου σα δάσος από όνειρα η μοναξιά μου στάξε μου το σάλιο σου το φιλί ο διψασμένος δε ρωτάει δε μπόρεσα πατρίδα μου σε ντρέπομαι στα προάστια του έρωτα κοιτάσματα ηδονής στα σκέλιαΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

By:
On:
In: Ποίηση

Αχέντ Ταμίμι | της Βαγγελιώς Καρακατσάνη Δεν πρόλαβες να ονειρευτείς, δεν πρόλαβες, μα πάλεψες για το μεγάλο, το σπουδαίο: να ’χει ο καθένας μια φωλιά να ζεσταθεί και μια πατρίδα Λεύτερη!… Ατύχημα μοιραίο! Άχεντ Ταμίμι, τ’ όνομά σου ταξιδεύει, σπάει τα σύνορα, δεσμά και αλυσίδες σε κάθε νέου την καρδιά μπαίνει, φωλεύει, γεννάει όνειρα, κυοφορεί Ελπίδες!!! Η οικογένειά σου όληΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…