By:
On:
In: Ποίηση

Εξέλιξη | του Θεοχάρη Παπαδόπουλου Είναι εξέλιξη του ανθρώπου η φωτιά. Φλόγες καλπάζουν καίνε κτίρια και ομίλους καίγονται άλογα. Μαύροι κορμοί απελπισμένα τα κλαδιά ζητούν βοήθεια καίγονται δέντρα. Στριγκές φωνές, κλάμα και ουρλιαχτό καίγονται γάτες. Ένα αλύχτισμα και κλάμα γοερό καίγονται σκύλοι. Τοίχοι βουβοί μαύροι σοβάδες σε κομμάτια καίγονται σπίτια. Άγριες κραυγές, πληγές καρβουνιασμένες καίγονται άνθρωποι. Κοράκια χόρτασαν με δασικάΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

By:
On:
In: Ποίηση

Σαν παλιό ρεμπέτικο | του Γιώργου Ηρακλέους Παλιό ρεμπέτικο στη διαπασών, η Σεράχ με τη φωνή της Νίνου να κόβει σαν μαχαίρι, ανατολίτικη φαντασία κρατάει μισοφέγγαρα χλωμά, πίσω από τα πυκνά τα καφάσια δαιμονισμένες οι ψυχές, Τσιτσάνη μου! Αλλού πέφτει η ζωή κομμάτι κομμάτι, τοίχο τον τοίχο, σε άλλους όλη μαζί σαν σπίτι σε σεισμό. Μια μέρα είναι η ζωήΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

By:
On:
In: Ποίηση

Θέαση | του Γιώργου Δ. Μπίμη   Πες μου, που πας αποβραδίς, ποιες σκάλες κατεβαίνεις, ποια εξορία ανοίχτηκε στην άβυσσο της γης; Στη φθίση και στο θάνατο, τί δεν καταλαβαίνεις; τα σύθαμπα θ’ αλώσουνε τους ήχους μιας κραυγής… Ο διχασμός κι ο χορτασμός, όταν θ’ ανταμωθούνε, η πόρτα του παράδεισου θα μείνει σφραγιστή, τα λάφυρα των ποταπών, στο ρήγμα θαΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

By:
On:
In: Ποίηση

Δυο ποιήματα του Κώστα Μιχαήλ Μαρή Μωβ Βάφει η πανσέληνος, γαλάζιο τ’ άγριο κύμα, βαθύ το «μπλε», ίδιο το χρώμα της ματιάς σου, καίω τη σάρκα, στην ανάσα της φωτιάς σου, σ’ ακολουθώ γυμνός, σε κάθε αγάπης βήμα, χαμένος μέσα στου κορμιού σου το’ βυθό … Αχ ! πως λαχτάρησα τα φλογερά σου χάδια, γεύτηκα γλύκα, απ’ των χειλιών σουΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

By:
On:
In: Ποίηση

Ούτε η πρώτη στο Παρίσι ούτε η τελευταία στον κόσμο. Μικρές ιστορίες γυναικών. Bea | της Ζωής Δικταίου Μια ραγισματιά άνοιγε μέσα της, καθώς πατούσε τα πεσμένα φύλλα, όταν στους μεγάλους περιπάτους της έβλεπε τόσους ανθρώπους και σπάνια αντάλλασσε μια καλημέρα. Όπως τα φωτισμένα πλοία στη θάλασσα, ή τα τραίνα, που κι αν διασταυρώνονται μέσα στη νύχτα σε πορείες παράλληλες,ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

By:
On:
In: Κείμενα

Του Σετέμπριου η ώρα | του Νίκου Λουκαδάκη …ο ήλιος εποχώστηκε, κρύγιανε ο αέρας κι ήμοιαζε σαν απόβραδο το σταύρωμα τση μέρας… Σκύβει με παραπόνεση τ΄ ολόγιομο φεγγάρι, γλυκοφιλεί τον Αύγουστο, τον γέρο Καμινάρη πού ‘καμε πάλι καλλονές, αυγές δροσουλιασμένες, μέρες ηλιοπερίχυτες, νυχθιές γαληνεμένες κι είχενε μες στη βούργια ντου -η- τσι χαρές πληθώρα, μα δα μισεύγει κι έρχεται τουΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

By:
On:
In: Κείμενα

Ρατσισμός ή όχι | της Ιφιγένειας Μανουρά -Είδα ότι έχεις κάνει φίλο τον Μπάμπη; -Ποιόν Μπάμπη; -Τον Μ…. -Ναι γιατί; -Σου έκανε αίτημα φιλίας και το δέχτηκες; -Ναι μου έκανε αίτημα φιλίας και το δέχτηκα, γιατί δεν έπρεπε; -Έλεος πια, για να έχουμε πολλούς φίλους αποδεχόμαστε τον καθένα. -Εγώ δα κιόλας μετρώ πόσους φίλους έχω!! Αν είχα εγκλωβιστεί στα εξήνταΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

By:
On:
In: Νέες κυκλοφορίες

Ο Αντώνης Ανηψητάκης για το βιβλίο της Άννας Τακάκη «Αροδαμοί κι αγκαραθιές» Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε το βράδυ της Πέμπτης 20 Ιούλη 2023 η εκδήλωση παρουσίασης του νέου βιβλίου της Άννας Τακάκη – Μαρκάκη «Αροδαμοί κι αγκαραθιές». Η εκδήλωση έγινε στην πιο δροσερή γωνιά της Σητείας, στον Δημοτικό Κήπο Σητείας στις 20:30 το απόγευμα. Ο Δημοτικός Οργανισμός Κοινωνικοπολιτιστικής Ανάπτυξης ΣητείαςΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

By:
On:
In: Εκθέσεις

Έκθεση ζωγραφικής των Γ. Παναγιωτάκη και Κ. Σπανάκη στο Οροπέδιο Λασιθίου | της Ζωής Δικταίου «Στην τέχνη και στην αγάπη το ένστικτο είναι αρκετό» Ανατόλ Φρανς Χρώματα απλωμένα σε καμβάδες που δεν περνούν απαρατήρητοι. Εμπνέουν, ταξιδεύουν τον νου, ηρεμούν τη σκέψη, ψηλαφούν με νοσταλγία τη μέσα ραφή της ψυχής αποπνέοντας μηνύματα σεβασμού, ελπίδας, αγάπης και αισιοδοξίας. Έτσι μπορούν να χαρακτηριστούνΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…