By:
On:
In: Ποίηση

Θα’ θελα… | της Μαρίας Σταυρίδου Θα ’θελα να χανόμασταν εκεί έξω… στη ζωή Δυο ασήμαντοι περιπατητές χωρίς σάκο επιβίωσης χωρίς διαβατήρια… ή καταπίστευμα ηθικής Δυο παράνομοι εισβολείς στον έρωτα αποφασισμένοι να γευτούν γεύσεις και ενοχές Ένα σκοτεινό μονοπάτι χαραγμένο για δυο ένας αποτυχημένος μποξέρ και μια νεαρή Ζαν Ντ’ Αρκ μελό Αταίριαστοι στη ζωή… απόλυτα ταιριαστοί στην ηδονή ΚουρασμένοιΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

By:
On:
In: Μεγεθυντικός φακός

Ποιός κυβερνάει πραγματικά σήμερα στην δύση; | του Γιάννη Χατζηχρήστου Ο Μπάιντεν λες ή ο Τραμπ; Η μήπως το κλαμπ των G7; Ή μήπως εδώ ο Μητσοτάκης λες; Όχι! Μία μόνο εταιρία υπό το όνομα Blackrock. Ποια είναι η BlackRock: ►H εταιρία που ίσως να την θυμάστε από τότε που πίεζε για το Grexit το 2015, έχοντας στοιχηματίσει υπέρ του.ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

By:
On:
In: Ποίηση

Οι πρόσφυγες | του Γιώργου Μπίμη Σαν τα πουλιά οι άνθρωποι οδοιπορούν στη μπόρα, στο κύμα και στον άνεμο, έρμοι, σε ξένη χώρα… Ανήθικε πολιτισμέ του βάρβαρου αιώνα, νήπια, γέροι κι άρρωστοι, ριγούν σ’ έναν κυκλώνα. Από του Άδη τα στενά, μαύρες σκιές περνάνε, νιοι και μανάδες κι ορφανά που λυτρωμό ζητάνε. Μα οι μέρες δεν αλλάζουνε στου δειλινού τοΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

By:
On:
In: Ποίηση

Το προσφυγόπουλο | του Γιώργου Ηρακλέους Πού πήγε εκείνο το μικρό παιδί που μάζεψα απ’ τους παγωμένους δρόμους; Δεν είχε όνομα, έκλαιγε μες στη νύχτα πλάι στο γκρεμισμένο σπίτι του φεγγαριού… Δε μιλούσε, με κοίταζε βουβό σαν να λεγε: «Αφήστε με να γυρίσω στην πατρίδα μου, στη γειτονιά μου…». Στα χέρια του κρατούσε δυο λιωμένα παπούτσια, ξυπόλυτο, μύριζε ιδρώτα καιΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

By:
On:
In: Ποίηση

Νυχτοπερπατητής | Κώστα Μιχαήλ Μαρή Νύχτα περπάτησα στης μοναξιάς τους δρόμους, κόντρα στα σύνορα, στης λογικής τους νόμους, γιόρταζα πάντα νύχτα μόνος με τον πόνο, σ’ εμένα πίστευα, μα πιο πολύ στο’ χρόνο… Νύχτα ψηλάφισα αμαρτήματα και πάθη, γεύτηκα μέλι απ’ το κεντρί, ρόδο απ’ τ’ αγκάθι, χρώσταγα σ’ όνειρα, σιωπές, ψυχή και σώμα και λάθη από το παρελθόν, πληρώνωΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

By:
On:
In: Ποίηση

Εκεί που ξοδεύτηκαν οι αναμνήσεις | της Ζωής Δικταίου Γύρισα, πάλι τον Αύγουστο αμίλητη, μάτια θολά, όμως τίποτα δεν τα εμποδίζει να κοιτάζουν με τον ίδιο τρόπο, προς το τέλος του μήνα η πανσέληνος με μια υποψία φθινοπώρου οι νύχτες, κάτι απ’ αγιάζι στο παράθυρο μα πως γίνεται κάθε φορά εκεί που ξοδεύτηκαν οι αναμνήσεις εκεί που τις πήρε τοΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

By:
On:
In: Ποίηση

Νοσταλγικός Ιούνης | της Άννας Τακάκη Να θυμάσαι τον Ιούνη, μ’ένα κύμα από στάχυα, μ’ένα κήπο από ρόδα και γιασεμιά κι ένα τσούρμο από παιδιά στις αλάνες. Να θυμάσαι τον Ιούνη σ’ένα θρανίο με μια κόλλα χαρτί, ένα στυλό κι ένα χτυποκάρδι. Να θυμάσαι τον Ιούνη με την μπλε ποδιά που άφησες σε μια καρέκλα. και που ποτέ δεν τηνΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

By:
On:
In: Κείμενα

Γλωσσούδες, καλοκαίρι του ’23: Οι γιατρίνες… | της Ιφιγένειας Μανουρά. Το να επισκέπτεσαι πολύ πρωί τη θάλασσα έχει πολλαπλά οφέλη. Δεν έχει σχεδόν ποτέ κύμα πριν τις δέκα. Την απολαμβάνεις με ελάχιστο κόσμο και καμιά φορά όταν πας πολύ πρωί γύρω στις 8, μπορεί και να είσαι ολομόναχός σου. Είναι πολύ κρύα οπότε ξυπνά σώμα και μυαλό. Δεν σε ξεροψήνειΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

By:
On:
In: Βιογραφίες

Μια πεζοπορία της ζωής και του πολέμου | της Τασούλας Κεφαλέλη Προς την Κρυσταλλοπηγή. Δώσαμε σκληρές μάχες. Εκεί πέσανε πολλά παλικάρια. Εμείς πιάσαμε την οροσειρά και είχαμε οχυρωθεί καλά, με τέλεια χαρακώματα. Εγώ και ο Ερμής απ’ την αριστερή πλευρά απ’ τα υψώματα όπου είχαμε στήσει ένα πρόχειρο πολυβολείο μπορούσαμε και ελέγχαμε απέναντι τις δυνάμεις του εχθρού. Οι μέρες ήτανΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…