By:
On:
In: Απόψεις

Ο ποιητής οφείλει ν’ αποφασίσει συνειδητά με ποιους θα πάει και ποιους θ’ αφήσει | του Παναγιώτη Μηλιώτη Δε θα μπορούσε να υπάρχει πιο εύστοχη ερώτηση από αυτή του Μπρεχτ: Γιατί σωπαίναν οι ποιητές τους; Αυτή η διάσημη ερώτηση του μεγάλου μαρξιστή δημιουργού επανέρχεται πιο επίμονα σε εποχές όπου η αγριότητα των εκμεταλλευτών φτάνει στην κορύφωσή της. Ο Μπρεχτ έζησεΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

By:
On:
In: Μεγεθυντικός φακός

Οι θεματοφύλακες των κύκλων του μαύρου χρήματος και το σύστημα που τους (ανα)παράγει | του Γιάννη Χατζηχρήστου Μία σκέψη ξαναδιαβάζοντας το «αναμένοντας τους βαρβάρους» του Κ. Καβάφη Σχεδόν κάθε μέρα, διαβάζω και ξαναδιαβάζω τι έγραψε εκείνος ο Καραϊβάζ λίγες μέρες πριν τον «φάνε». Δύο τα ερωτήματα που με τριβελίζουν: ♦ Από πούθε έρχεται αυτό το μαύρο χρήμα και πώς μπορείΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

By:
On:
In: Ποίηση

Το φωτεινό μονοπάτι | του Γιώργου Ηρακλέους Πήρα το φωτεινό μονοπάτι για ν’ αλλάξω ζωή, να βρω τα λουλούδια που θ’ ανθίζουν για πάντα, το πέλαγο που θα ξαναγίνει γαλάζιο και καθάριο σαν το γυαλί! Προχώρησα γεμάτος χαρά, στο μαντίλι μου δυο ρόδα φυλαγμένα τραγουδούσαν ένα τραγούδι για τους οδοιπόρους… Κάποιος, κάποτε, μου είχε πει: «Θα είμαστε μαζί για πάντα»,ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

By:
On:
In: Εικαστικά – Καλές τέχνες, Ποίηση

Στις κορυφές του φωτός | του Τάκη Βαρελά Ας τραβήξουμε τώρα για τις κορυφές μας. Έτσι και αλλιώς, όλες οι πυραμίδες του επάνω και κάτω κόσμου, δικές μάς είναι! Οι τσιμινιέρες και αυτές δικές μας είναι. Καπνίζουν τα τσιγάρα μας και είναι ο καπνός μας βαρύς, όσο και το φορτίο μας. Δικά μας τα τσιγάρα. Δικός μας ο καπνός. ΔικόΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

By:
On:
In: Μουσική, Ποίηση

Η παράσταση | του Γιώργου Μπίμη Ας βρούμε τον δικό μας τρόπο αντίστασης σε αυτό που συμβαίνει σήμερα. Ο κάθε άνθρωπος έχει την δική του «παράσταση» να παίξει. Έχει τα δικά του λόγια να πει, τις δικές του ευθύνες για τις πράξεις του. Τα φώτα άναψαν και χάθηκαν οι σκιές, πέφτει η αυλαία κι όλα γίνονται συνήθεια, μας ζώνουν πόνοιΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

By:
On:
In: Ποίηση

Μπραζίλια | του Μανώλη Λυκάκη Πρόσω ξανά ολοταχώς τραβάμε για Μπραζίλια, των ταξιδιών την ποθητή χώρα των ναυτικών, μπροστά μας απομείνανε ακόμη λίγα μίλια, με κόντρα τους παράξενους καιρούς των τροπικών. Δεν τους ακούς που τραγουδούν με νοτισμένα λόγια, σκυμμένος είσαι συνεχώς σ’ ένα ανοιχτό χαρτί, στοιβάζεις τα φορτία σου, καφέ, καπνό και σόγια, και έχεις μες τους αριθμούς τωνΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

By:
On:
In: Αναδρομές

Γιατί ο «ιερός πόλεμος» ενοχλεί και σήμερα! | του Δανιήλ Τσιορμπατζή [για το τραγούδι-σύμβολο του Μεγάλου Πατριωτικού Πολέμου και της Αντιφασιστικής Νίκης των Λαών] Ιερός πόλεμος, του Βασίλι Κουμάτς Σήκω, αχανή χώρα, σηκωθείτε και πολεμήστε μέχρι θανάτου ενάντια στη σκοτεινή δύναμη των Ναζί, ενάντια στην καταραμένη ορδή! Ας αφήσουμε την ευγενή οργή να φουσκώσει σαν κύμα… Ο πόλεμος του λαούΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

By:
On:
In: Αναδρομές

Ο ματωμένος Μάης του ’36 στη Θεσσαλονίκη! | του Θεματοφύλακα ιστορικής μνήμης Στη Θεσσαλονίκη της δεκαετίας του 1930 οι συγκεντρώσεις ανέργων ήταν συνηθισμένο φαινόμενο και αποτελούσαν αφορμή κοινωνικής έντασης μέσα στην πόλη. Τις πιο πολλές φορές εξελίσσονταν σε πορείες ανέργων μέσα στην πόλη, οι οποίες συνοδεύονταν συχνά από συγκρούσεις με την αστυνομία. Τα βασικότερα στοιχεία που επηρέασαν την δράση καιΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

By:
On:
In: Ποίηση

Στο γέρμα του ήλιου αλέθουν οι μυλόπετρες | της Ζωής Δικταίου Μονομεριάζουν οι χαρές, καλοτυχιά θεμελιωμένη σε φαράγγια και χαράκια ώρα που διασκορπίζεται στα διάσελα η πάχνη, και ξαναδευτερώνει όρκο ο Αποκόρωνας στού αγριμιού το κέρατο και στού φιδιού τη γέννα. Τέλεψε ο άθλος στου παππού το Νοτικό λιοστάσι, Μοίρα μυριόκλωνη μια γέρικη ελιά, αργοζυγιάζεται, στο μισεμό, στο γιαγερμό, στοΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…