By:
On:
In: Ποίηση

Η συνοικία | του Γιώργου Ηρακλέους Κλειστό το περίπτερο της γειτονιάς, νύχτα καλοκαιριού καταμόναχη, χωρίς τσιγάρο απόψε. Γυρίζουν απ’ την εξορία κάποιοι γείτονες κρατώντας τις βαλίτσες τους κι όλα τους φαίνονται αλλιώτικα και ξένα, το βλέπω στα μάτια και στις αμήχανες κινήσεις τους! Η ζωή κι ο θάνατος, το ένα καταργεί το άλλο και τα δυο στέκουνε ασάλευτα στη γωνιάΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

By:
On:
In: Μουσική, Ποίηση

Κόκκινες βροχές | του Βασίλη Κανιάρη Κόκκινες βροχές έρχονται τις νύχτες πέφτουν στην Αθήνα κόκκινες βροχές θάλασσα και χώμα γέμισε ο αέρας θάλασσα και χώμα φέρνουν οι βροχές. Άνεμοι υγροί πάνω από το κύμα φέρνουν στην Ελλάδα τις περγαμηνές σαν πουλιά που ΄φύγαν και γυρίζουν πίσω οι παλιές οι μέρες οι Αλεξανδρινές. Σ΄ έπιασα να κλαις κάποιο μεσημέρι μ΄ ανοιχτάΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

By:
On:
In: Ποίηση

Παραλογή | του Γιώργου Γωνιανάκη Κοίτα· άμα κάμεις κίνημα μην έρθεις μοναχός σου… ΜΟΙΡΟΛΟΙ Εδώ: Νεκροθάφτες με χάχανα φτυαρίζουν Ιερείς τη μνήμη βεβηλώνουν βλαστημώντας Καντηλανάφτες ρίχνουν κατάρες και ρουχάλες. Πέρα, στο θόλο τ’ ουρανού ηχούν βροντές καμπάνες, μαυροντυμένα σύννεφα συνάζονται – Είναι οι συγγενείς κι οι φίλοι π’ όρκο να δώσουν πρέπει στου ήλιου τον ιδρώτα στων αστεριών το δάκρυΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

By:
On:
In: Ποίηση

Τελευταίο γράμμα | του Μανώλη Λυκάκη Στο πόρτο με περίμενε πια το στερνό σου γράμμα, μου γράφεις πως είσαι καλά και πως με περιμένεις, μου μπήγεις μέσα μου βαθιά ενός σπαθιού τη λάμα, μα σ’ απαντώ ωσάν να ζεις και γράμμα μου προσμένεις: Πώς να ριχτώ στη θάλασσα, πως να γυρίσω πίσω, καταμεσής του πέλαγους με βρήκε ο χαμός σου,ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

By:
On:
In: Ποίηση

Ήθος, η αναρχία της φύσης | της Ζωής Δικταίου Περάσαμε τις συμπληγάδες ελπίδας και ευτυχίας, τους ανόητους γλυκασμούς των όρκων, τις εγγενείς πλάνες του έρωτα, λύσαμε τα ξάρτια της προδοσίας διαγράφοντας ανωφέλευτα λόγια, παλιά όνειρα, τυπικές εορτές, «τα λεπτά μας αισθήματα», είδωλα, βλάσφημες οθόνες, με την επίγνωση της φθοράς φτάσαμε επιτέλους χωριστά εδώ, για να ξανασυναντηθούμε χαμένοι άγγελοι παιδιά τηςΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

By:
On:
In: Κείμενα

Τα ντολμαδόφυλλα και τα λοιπά γεγονότα | της Ιφιγένειας Μανουρά Τη μια εκείνη την άλλη εγώ, δεν μας βόλευε να πάμε για ντολμαδόφυλλα. Προχθές επιτέλους αποφασίσαμε εγώ με την αδελφή μου την Πανωραία να πάμε, να μαζώξουμε και να τα συντηρήσουμε, για να φτιάχνουμε ντολμαδάκια. Φτάνουμε στο αμπέλι της, αλλά ίντα ήτανε αυτό που αντικρίσαμε με την πρώτη ματιά!!! ΤόσουσάςΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

By:
On:
In: Αφιερώματα

Σικάγο – Ο ματωμένος Μάης του 1886. Ρεπορτάζ του Χοσέ Μαρτί Αποσπάσματα ενός χρονικού, που έγραψε ο μεγάλος επαναστάτης και ποιητής της Κούβας, Χοσέ Μαρτί (José Julián Martí Pérez, 28/1/1853–19/5/1895), για τα γεγονότα του ματωμένου Μάη του 1886, στο Σικάγο. Ο Χοσέ Μαρτί υπήρξε μια πολύπλευρη προσωπικότητα. Επαναστάτης και διανοούμενος, έδωσε και τη ζωή του στον αγώνα για την ανεξαρτησίαΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

By:
On:
In: Αφιερώματα

Γιάννης Ρίτσος – «γέννα» της πρωτομαγιάς του 1909 (1/5/1909-11/11/1990) «Ο κόσμος, σου λέω, είναι όμορφος Ό,τι κι αν πεις, ό,τι κι αν κάνεις όμορφος Το μέλλον είναι σίγουρο αδελφέ μου. Ό,τι κι αν γίνει – σίγουρο. Δεν υπάρχουν πια αποσιωπητικά στη φωνή ή στη σιωπή μας. Όμορφος. Μπορείς να κάνεις πίσω τους τροχούς του ήλιου;». Ο Γιάννης Ρίτσος, ο άνθρωποςΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

By:
On:
In: Αφιερώματα

Πρωτομαγιά με τη φωνή των ποιητών Πρωτομαγιά 1944 του Κώστα Βάρναλη Πέσε στα γόνατα, προσκύνα το πανάγιο χώμα με την ψυχή κατάκορφα στον ουρανό υψωμένη, όποιος και να σαι, όθε και να σαι κι ό,τι — άνθρωπος να σαι! Πιότερο, αν είσαι του λαού ξωμάχος, χερομάχος, φτωχόπαιδο, που αθέλητα σε βάλαν να καρφώσεις τον αδερφό σου αντίκρα σου — μεΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…