Στο Χριστό | του Γιάννη Ρίτσου   Ω, εσύ που μίλαες στα πουλιά, στου δάσους τα γυμνά κλαδιά, στου αγρού τα κρίνα και γλυκά στον κάθε πόνο εστράφης- σου κρέμασαν στο χέρι σου μιαν αρμαθιά βαριά κλειδιά να κλεις μπουντρούμια, ιδιώνυμα γελώντας να υπογράφεις. Συχώρα τον αμαρτωλό, Χριστέ, ο εργάτης σήμερα καθώς πέφτει στη σκέψη του των φυλακών η αυλαίαΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

Όμορφη που ‘ναι η Λαμπρή… | της Σούλης Ρουμπίνη «Χριστός Ανέ – Χριστός Ανέστη μάτια μου Χριστός Ανέστη μάτια μου κι έλα να φιληθούμε, έτσ’ είναι μάτια μου, έτσ’ είναι κι έλα να φιληθούμε πάρε και κλη – πάρε και κλήμα τ’ αμπελιού πάρε και κλήμα τ’ αμπελιού κι έλ’ να στεφανωθούμε. Έβγα να με δεις που ήρθα τ’ άστριΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

Όσο η ΕΥΠ χαζεύει με μια ρωσίδα γιαδικιάρογλου… | του Γιάννη Χατζηχρήστου (ή η επικείμενη μεταβολή της πολιτικής της Ρωσίας και στο Κυπριακό) …και μην υπάρχοντος άλλου για να σας ενημερώσει υπεύθυνα για το τι αλλάζει στους συσχετισμούς στην Δυτική Ασία (το μη αποικιακό όνομα της Μέσης Ανατολής) στην 12η «Διάσκεψη της Μέσης Ανατολής» στο Valdai Club στη Μόσχα (τοΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

Θάνατος και ανάσταση των θεών, επίκαιρα θρησκειολογικά | του Δανιήλ Τσιορμπατζή Είναι γνωστό ότι η φυσική θρησκεία του ανθρώπου είναι ο παγανισμός. Γιατί, ο άνθρωπος τρομάζει με τη φύση και θεοποιεί τον ουρανό, τα νερά, τη γη, την φωτιά, τον κεραυνό… Γιαυτό, για εκατομμύρια χρόνια, που οι άνθρωποι ήταν καρποσυλλέκτες και κυνηγοί, ήταν παγανιστές. Οι θρησκειολόγοι λένε, πως ποτέ δενΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

Εμύριζε ασβέστη, πετρόλαδο, ρίγανη και ιδρώτα η προσμονή του Πάσχα | του Μιχάλη Στρατάκη Εμύριζε ασβέστη, πετρόλαδο, ρίγανη και ιδρώτα η προσμονή του Πάσχα, στα παιδικάτα μου. Κι αν δε μπορώ να καταλάβω Πάσχα από τα μεγαλώματα μου κι ύστερα, οφείλεται στο ότι δε μου ξαναπαντήξανε, συντεριασμένες οι τέσσερις μυρωδιές. Βασανιστικά μου λείπουνε κι απελπισμένα τσ’ αναζητώ, όπως βασανιστικά μουΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

Τα καλιτσούνια του Πάσχα | της Άννας Τακάκη Κάποιες μέρες πριν από την Ανάσταση και το άγιον Πάσχα άρχιζε η προετοιμασία για τα παραδοσιακά πασχαλινά γλυκά, τα καλιτσούνια, τα τσουρεκάκια και τους κουκνίκους (τσουρέκια με κόκκινα αυγά). Δεν υπήρχε σπίτι που να μην είχε στο τραπέζι του το βράδυ της Ανάστασης το καλιτσούνι, που το δοκιμάζαμε πρώτο, μετά τη νηστεία,ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

Πάσχα λαού | του Γιώργου Ηρακλέους Οι μεγάλες εβδομάδες στάζουνε κερί, μυρίζουνε λιβάνι, πνίγονται στα δάκρυα της πόρνης τη νύχτα της μεγάλης Τρίτης, φοράνε τα λευκά τους ρούχα να υποδεχτούνε τον Νυμφίο, μα ο Νυμφίος ποτέ δε φτάνει… Σταγόνες αγωνίας στο μέτωπο, ένας ατέλειωτος κήπος της Γεθσημανής είναι η ζωή μας, τα πάθη μετά, ο επιτάφιος θρήνος, κάθε απαρηγόρητη μεγάληΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

12 Απρίλη η μέρα της κοσμοναυτικής | του Θεματοφύλακα ιστορικής μνήμης Από την αρχαιότητα, ο άνθρωπος έχει κάνει βήματα προς την εξερεύνηση του διαστήματος. Πριν από τις επιστημονικές και τεχνολογικές εξελίξεις του εικοστού αιώνα, η δυνατότητα μιας πτήσης στο διάστημα φαινόταν μόνο σαν εικόνα από ταινία επιστημονικής φαντασίας, αλλά η ανάπτυξη της διαστημικής βιομηχανίας και η τεράστια συμβολή των σοβιετικώνΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

Πασχαλιά | της Βαγγελιώς Καρακατσάνη Να ξημέρωνε μια μέρα, μια Λαμπρή μια Πασχαλιά, να ανθούσανε τα χέρια που με πήραν αγκαλιά. Να ξημέρωνε και να ’ταν, σαν να είχαμε γιορτή, τη δική μας της δική τους κι όλοι να ’χαμε κρυφτεί. Να μας έψαχνε η μάνα που μας πήρε αγκαλιά. Να ’τανε λευκό το γράμμα από τα πολλά φιλιά! ΝαΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…