Τίποτα άλλο | του Γιώργου Ηρακλέους Στείλε μου ένα μπουκέτο λέξεις, ολόκληρες όχι μισές, από την εποχή του Ομήρου: πόντος, αλς, αστερόεσσα, νυξ, αριστεύειν, ανάμεσά τους ανασαίνω, τα γράμματα κρύβουν ιδέες, είναι μέλισσες και φιλοξενούν στην κυψέλη τους το νόημα του λόγου. Πώς να βρω έναν χαλασμένο τοίχο και από την τρύπα του να δω την Άννα Κομνηνή να γράφει;ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

Το θεραπευτικό ημερολόγιο και οι μέθοδοι του | του Χρήστου Δημούλα Το ημερολόγιο είναι μιά μορφή προσωπικής λογοτεχνικής έκφρασης με μακρά ιστορία στον ανθρώπινο καθημερινό πολιτισμό. Είναι αυστηρά ιδιωτικό που γράφεται στο τέλος της ημέρας κι η αξία του αναγνωρίζεται στους τομείς των κοινωνικών-ανθρωπιστικών επιστημών. Γράφεται για να διαβαστεί απ’ τον συγγραφέα του μες στον χρόνο κατά τον οποίο ηΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

Η εαρινή ισημερία και οι παραδόσεις των λαών | του Δανιήλ Τσιορμπατζή Το αστρονομικό φαινόμενο της εαρινής ισημερίας φέτος συμβαίνει την Τετάρτη 20 Μάρτη 2024 στις 05:06 ώρα Ελλάδας. Η ισημερία συμβαίνει δύο φορές τον χρόνο, όταν ο άξονας της γης ευθυγραμμίζεται παράλληλα και σε ορθή γωνία με τον άξονα του ήλιου. Στη συγκεκριμένη στιγμή ο Ήλιος βρίσκεται σε ευθείαΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

Τ’ αγρίμι | του Νίκου Λουκαδάκη Με πιάνει ανατριχίλα όταν σαλεύω ανάμεσα σε χαράκια, όταν πατώ σε κορφές, όταν θωρώ πέτρες φαωμένες απ’ το χρόνο και το χιόνι. Ξεσηκώνεται ο νους μου και πεταρίζει ολόχαρη η καρδιά μου όταν στέκομαι σε έβγορα και φρούδια. Κάτι με δένει με το πέτρινο τοπίο, κάτι με τραβά κοντά του και το αποζητώ μεΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

Μισανθρωπολογία | του Έριχ Κέστνερ Τα όμορφα πράγματα έρχονται δεκάδες φορές. Αλλά κανένα δεν είναι τόσο όμορφο όσο αυτό: Ένα καταπράσινο λιβάδι και μερικά μέτρα από μενεξεδί ρυάκι. Και τσιμπάς τον εαυτό σου. Αλλά αυτό δεν είναι όνειρο. Με την πρόθεση να εξαγνιστείς, γονατίζεις ανάμεσα σε λουλούδια, γρασίδι και βότανα, και το ρυάκι να αναπηδά. Νομίζεις ότι αυτή είναι ηΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

Νικημένος ο άγγελος στον ανήφορο | της Ζωής Δικταίου Πέθανε… χτες στο ξημέρωμα είχα αγαπήσει περισσότερο απ’ όλα τη μετέωρη γαλήνη στα μάτια του το δακρυσμένο μεγαλείο του ξεστρατισμένου Έρωτα αυτό που χρόνια πάσκιζε να κρύψει ανάμεσα στις βαθιές κόγχες και τις ρυτίδες. Είπε να ζήσει χωρίς εμένα μα και δίχως τα κουρέλια της ζωής έφυγε, την ώρα που ηΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

H Καθαροδευτέρα | του Μιχάλη Στρατάκη H Καθαροδευτέρα κι ο νους μου από ντα δα σκαλωμένος είναι σ’ αυτή τη βλοημένη μέρα. Γιατί, σφραγισμένη την έχει τη ζήση μου με θύμησες που δεν ξεχνιούνται, μήτε και καταπλακώνονται από κάθε λογής καταναλωτικά μπιχλιμπίδια και ξενόφερτα μασκαραλίκια. Την Καθαρά Δευτέρα δεν την ζούσαμε απλά. Την απολαμβάναμε. Τη γλεντούσαμε. Μας συνέπαιρνε τόσο τοΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

Η δύναμη της αγάπης. Εμφύλιος και προσφυγιά | της Άννας Κεφαλέλη Στη Βέροια και πάλι, σήμερα 25/3/2014. Τούτη τη φορά δεν είπαμε για τα βουνά και τις μάχες στις κορυφές και στα βουνά… Πιάσαμε άλλη κουβέντα με τη Νίκη (Ελένη Τσιομπανίδου-Κουρού). Να, λίγο η περιέργειά μου, λίγο από τη ζωή της ξενιτιάς όλο και κάτι θα πούμε. Με πολλές αναμνήσειςΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

Οι μάσκες κρύβουν πάντα την αλήθεια | της Άννας Τακάκη Δεν ήταν Αποκριά, δεν ήταν γιορτή. Καθημερινή μέρα ήτανε. Σαν κι ετούτη σαν κι εκείνη, σαν την άλλη. Σίγουρα δεν ήταν Αποκριά. Κι όμως κάτι παράξενο είχε η μορφή τους. Τα πρόσωπά τους ήταν αλλόκοτα. Λες και φορούσαν προσωπίδες. Να ήταν αυτοί; Να ήταν άλλοι; Αν τα παραλλαγμένα πρόσωπά τουςΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…