By:
On:
In: Τα μεζεδάκια του Νικοκύρη

Μπαρμπαρικά μεζεδάκια | του Νίκου Σαραντάκου Γιατί μπαρμπαρικά; Επειδή τα μεζεδάκια μας παίρνουν το όνομά τους από την καταιγίδα που περιμένουμε να χτυπήσει την Αττική, αν τελικά έρθει, και που πήρε το όνομα Barbara, όχι Βαρβάρα, γι’ αυτό και δεν τα είπα Βαρβαρικά. Κι αφού ονομάτισα έτσι τα μεζεδάκια, λογικό είναι το πρώτο πιάτο της πιατέλας μας να έχει μετεωρολογικόΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

By:
On:
In: Διήγημα

Ο παράνομος | του Γιώργου Αλεξάτου Πάνε τρεις μήνες τώρα που περιπλανιόταν, αποκομμένος απ’ όλους. Χωρίς να βρίσκεται κάποιο σπίτι να πάει να κάνει ένα μπάνιο, να πλύνει κάνα ρούχο, να φάει ένα πιάτο ζεστό φαγητό, να γύρει σ’ ένα ντιβάνι. Ποιος θα τολμούσε, πια, να φιλοξενήσει τον παράνομο; Τέλειωνε ο Αύγουστος και είχε κρυφτεί αποβραδίς σ’ ένα γιαπί στηνΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

By:
On:
In: Ποίηση

Ένας λυγμός | της Μαρίας Σταυρίδου Εκείνος ο λυγμός στη φωνή … που σου ξέφυγε που μαζί του δραπέτευσαν όλα τα θέλω που δεν τόλμησες να εξομολογηθείς. Εκείνη η ανάσα πόνου που κατάφερε να κλείσει μέσα της όλη τη λαχτάρα του πόθου σου όλη την τρέλα του κορμιού σου την απόγνωση της ψυχής σου. Εκείνο το δάκρυ που πνίγηκε μεΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

By:
On:
In: Μεγεθυντικός φακός

Η αρχέγονη σχέση των Αθηναίων με τα σουβλάκια, κάτι αρχαία φεστιβάλ και ένας Λοβέρδος | του Γιάννη Χατζηχρήστου (Ιστορικό σημείωμα- χρονογράφημα Tsiforos style) Ήταν μία εποχή που στην Αθήνα δεν υπήρχε μία! Όχι γιατί τους τα έτρωγε η ενεργειακή κρίση και η κρίση των logistics, από την μια ο Μπάιντεν και τα λαμόγια του γκουβέρνου, από την άλλη ο Πούτιν,ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

By:
On:
In: Ποίηση

Αμυγδαλιά ανθισμένη, κόντρα στον Φλεβάρη | της Ζωής Δικταίου Παλιέ μου φίλε Με φωνές, τα χρόνια δεν γυρίζουν πίσω Ποτέ δεν ρώτησες, γιατί με φέρνει η βροχή Σ’ άλλο ουρανό δεν θα γυρέψω πεπρωμένα Στην αγκαλιά σου Θα γυρίσω απόψε, δίχως ενοχή Κι έχω τα φρένα της καρδιάς σπασμένα. Παλιέ μου φίλε Πως πέρασε, άθελά μας ο καιρός Άλλα, στοΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

By:
On:
In: Ποίηση

Όταν έρθει το πρωί… | του Γιώργου Μπίμη Μοιάζει απόψε η βραδιά, σαν γιορτή συννεφιασμένη κι όλα μέσα μου σκιρτούν, σε μια θύμηση θλιμμένη… Πόσο θα ‘θελα να ‘ρθεις, αστεράκι διψασμένο, την ανάσα σου ποθώ, το φιλί σου τ’ αγιασμένο… Όταν φτάσει το πρωί, μες στον κόσμο θα σε ψάξω, σε λατρεύω, σ’ αγαπώ, θα στο πω, θα στο φωνάξω!ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

By:
On:
In: Εικαστικά – Καλές τέχνες, Ποίηση

Τα χαμίνια | του Γιώργου Ηρακλέους σε οπτικοποίηση του Θανάση Πάνου Στις 26 Γενάρη παρουσιάσαμε το ποίημα του Γιώργου Ηρακλέους με τον τίτλο «τα χαμίνια». Σήμερα παρουσιάσουμε το βίντεο που δημιούργησε πάνω στο ποίημα αυτό, ο εικαστικός καλλιτέχνης Θανάσης Πάνου. Στο βίντεο παίζει φυσαρμόνικα ο Ζαχαρίας Κουρούνης. Πάντα αγαπούσα τα χαμίνια, όταν κατέβαιναν τα σκαλοπάτια του σπιτιού και έπαιρναν τουςΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

By:
On:
In: Η κουζίνα της Αναστασίας

Απολαυστικές εναλλακτικές καριόκες …χωρίς ενοχές! | η κουζίνα της Αναστασίας Ποιός δεν έχει μια γλυκιά ανάμνηση, μια ιδιαίτερη γεύση, μια θεσπέσια μυρωδιά από μια γευστική καριόκα; Το «εξωτικό» γλυκό που εμπνεύστηκε και δημιούργησε τη δεκαετία του 1930 στην Ξάνθη στη συνοικία δώδεκα Αποστόλων ο Γιώργος Παπαπαρασκευάς, από τις 40 Εκκλησιές της Ανατολικής Θράκης. Είναι το μικρότερο από τα 14 παιδιάΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

By:
On:
In: Ποίηση

Ενηλικίωση | του Θεοχάρη Παπαδόπουλου Στα δεκαοκτώ του έπιασε δουλειά. Τον έστησαν στον τοίχο, τον πυροβόλησαν. Τα όνειρά του περιστέρια πέταξαν τρομαγμένα μακριά. Ήταν πεθαμένος μα δεν το ήξερε, δεν τόλμησαν να του το πουν. Μόνη φροντίδα να τον θάψουν εξήντα χρόνια μετά.   Θεοχάρης Παπαδόπουλος Ο Θεοχάρης Παπαδόπουλος γεννήθηκε στον Πειραιά το 1978. Γιος του ποιητή Αντώνη Θ. Παπαδόπουλου.ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…