Καραγκιόζικο Πάσχα | του Βασίλη Πλάτανου Μια πασχαλιάτικη καραγκιόζικη κωμωδία του Γ. Χαρίδημου Καραγκιοζίστικο Πάσχα στη στάνη που έχει ο Μπαρμπαγιώργος στο βουνό, είναι μια σύντομη κωμωδιούλα, που κυριολεκτικά αυτοσχεδίασε ο αξέχαστος φίλος, δάσκαλος, κορυφαίος καγκιοζοπαίχτης Γιώργος Χαρίδημος (μας «αποχαιρέτησε» ανοιξιάτικα πριν δέκα χρόνια),(1924-1996), βασισμένος στην πλούσια παράδοση που έχει το Ελληνικό Λαϊκό Θέατρο, με τις φιγούρες – σκιές. ΌπωςΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

Το δικό μας Πάσχα | του Γιώργου Κακουλίδη Το δικό μας Πάσχα, με τους γέροντές μας, τους σιωπηλούς, που όρθιοι στην άκρη της μάχης, μέσα στην ομορφιά τους, διάβαζαν σαν μικρά παιδιά το γράμμα που τους έστειλαν ο Σαράφης και ο Άρης: «Να είστε περήφανοι για το έργο σας και να έχετε ήσυχη τη συνείδησή σας ότι κάνατε το καθήκονΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

Τσ’ αγάπης οι λεμονανθοί… | του Αντώνη Κουκλινού Μεγαλοβδομάδα… Πόνος ψυχής για το Θείο Δράμα…. Νηστεία και εκκλησία… Οι νοικοκεράδες ανεσκουμπώνουνε τσι μανίκες, για να προλάβουνε τσι δουλειές. Κάθα μέρα τση Μεγαλοβδομάδας και άλλος διγαβρές, σάμε το Μεγάλο Σαββάτο. Τη Μεγάλη Παρασκή, θα πχιάσουνε τα ξωμονάστηρα και τα κοιμητήρια να θυμνιάζουνε. Στην Εκκλησά θα στολίζουνε τον Επιτάφιο οι κοπελιές καιΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

Η Ανάσταση | του Ασημάκη Πανσέληνου Ἡ Μεγάλη Παρασκευὴ καὶ τὸ Πάσχα, τὸ πάθoς κι’ ἡ λύτρωση, ὁ θάνατος κι’ ἡ ζωή. Οἱ δυό μεγάλες γιορτὲς ποὺ συμβολοποιοῦν τὴν ἀνθρώπινη μοίρα, νὰ καταχτᾶς τὴ ζωὴ μὲ τὸ θάνατο καὶ τὸ θάνατο μὲ τὴ ζωή! Αλλὰ γιὰ τὸ λαό µας ἡ Μεγάλη Παρασκευὴ ἔχει περισσότερο βάρος, Αὐτὸς ὁ πιὸ προδοµένος λαός,ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

Μαγδαληνή | του Ντίνου Χριστιανόπουλου Τον ξεχώρισα μόλις τον είδα, ήμουνα τακτική στα κηρύγματά του, πούλησα κι ένα κτηματάκι της θειας μου για να τον ακολουθήσω. Όμως όταν πια όλα τα ξόδεψα, αποφάσισα να πουλήσω και το κορμί μου, στην αρχή στους ανθρώπους των καραβανιών, κατόπι στους τελώνες∙ κοιμήθηκα με σκληροτράχηλους Ρωμαίους κι οι Φαρισαίοι δε μου είναι άγνωστοι. ΚιΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

Το κτήνος και το χαμόγελο | του Θεοχάρη Παπαδόπουλου Ένα παιδί χαμογελά ευτυχισμένο. Στο πρόσωπο του ζωγραφισμένη η ευχαρίστηση γεμάτη σοκολάτες που πριν από λίγο έφαγε. Ξαφνικά τρομάζει. Ένας ρυθμικός ήχος ακούγεται. Πολέμου τύμπανα. Βομβαρδισμοί. Το παιδί κλαίει. Στο πρόσωπο του ζωγραφισμένη η απόγνωση. Γεμάτη αίματα. Θεοχάρης Παπαδόπουλος [Η εικόνα που συνοδεύει το ποίημα είναι το κολλάζ «Το κτήνος καιΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

Ακριβοχαιρετίσματα κι ακριβοχαιρετώ σας! | του Αντώνη Κουκλινού Πόσες ακόμη Πασχαλιές, Θέ μου θα μας αφήσεις, ο γης τον άλλο μας να ζει, μόνο με τσ’ αναμνήσεις; Να μη μπορούμε σ’ εκκλησά, ελεύθερα να μπούμε, Χριστός Ανέστη αγκαλιά, ο γης τ’ αλλού να πούμε. Δίχως τσ’ αγάπης το φιλί, στα χείλη να στεγνώσει, με το κερί τσ’ Ανάστασης, πόρτα πχιοςΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

Στο Χριστό | του Γιάννη Ρίτσου   Ω, εσύ που μίλαες στα πουλιά, στου δάσους τα γυμνά κλαδιά, στου αγρού τα κρίνα και γλυκά στον κάθε πόνο εστράφης- σου κρέμασαν στο χέρι σου μιαν αρμαθιά βαριά κλειδιά να κλεις μπουντρούμια, ιδιώνυμα γελώντας να υπογράφεις. Συχώρα τον αμαρτωλό, Χριστέ, ο εργάτης σήμερα καθώς πέφτει στη σκέψη του των φυλακών η αυλαίαΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

Πάσχα λαού | του Γιώργου Ηρακλέους Οι μεγάλες εβδομάδες στάζουνε κερί, μυρίζουνε λιβάνι, πνίγονται στα δάκρυα της πόρνης τη νύχτα της μεγάλης Τρίτης, φοράνε τα λευκά τους ρούχα να υποδεχτούνε τον Νυμφίο, μα ο Νυμφίος ποτέ δε φτάνει… Σταγόνες αγωνίας στο μέτωπο, ένας ατέλειωτος κήπος της Γεθσημανής είναι η ζωή μας, τα πάθη μετά, ο επιτάφιος θρήνος, κάθε απαρηγόρητη μεγάληΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…