Το πρώτο τρυγόνι | του Βασίλη Φυτσιλή Εκείνο το τρυγόνι, το πρώτο κυνήγι που βάρεσα, όταν θέλησα κι εγώ, σαραντάρης σχεδόν, να γίνω κυνηγός, θα μου μείνει αξέχαστο! Σαν το «αθάνατο πουλί», που διαβάζαμε κάποτε στα Αναγνωστικά του Δημοτικού Σχολείου. Πρωτόβγαλτος εγώ, ο Καραΐσκος παλιόκαπα στο κυνήγι, είχαμε βγει οι δυο μας, για τα τρυγόνια τ’ ανοιξιάτικα. Μάης μήνας, καταπράσινοςΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

Μαργιώρα, η πανώρια συγγένισσα τ’ Αγουστίνι | της Ζωής Δικταίου (Πώς είναι τ’ άγουρο φιλί στα χείλη και στα μάτια) Ο Αντονάι, δεν είναι μόνο καλοδιαβασμένος και συνετός, είναι σίγουρα και ο άνθρωπος που νοιάζεται πραγματικά για τον άνθρωπο, ο δικός σου καλός φίλος, ο αθεράπευτα ρομαντικός, λόγιος γιατρός, ένας πραγματικά ξεχωριστός λειτουργός της επιστήμης, που ξέρει να λέει τιςΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

Για τους νέους μας – στην ανατολή του 2023 | του Μιχάλη Χουρδάκη Με το μάγγανο να αυξάνει συνέχεια την πίεση επί της ψυχικής και πνευματικής μας ισορροπίας που εξασφαλίζει την υγεία μας, κάτω από την έλλειψη κάθε ηθικού φραγμού από μέρους των θεματοφυλάκων της εθνικής και φυλετικής μας υπόστασης, με την κατάθλιψη ζωγραφισμένη στα πρόσωπα των γηγενών, με τιςΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

Κυρία Σουί | του Αουγκούστο Ρόα Μπάστος (απόσπασμα από το ομώνυμο βιβλίο του) Δεν υπάρχει κανείς στους δρόμους. Ούτε άνθρωποι, ούτε ζώα, ούτε μυρμήγκια. Δεν ακούγονται τραγούδια πουλιών, ούτε γαυγίσματα σκύλων. Η σιωπή καλύπτεται, παρ’ όλα αυτά, από υπόγειους ήχους, που βγαίνουν από πηγάδια, από διαδρόμους και αυλές. Ο συγκεχυμένος θόρυβος των τηλεοράσεων ηχεί εντονότερα από κάθε άλλη φορά, κατάΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

29 στιγμές | του Αλέκου Χατζηκώστα Κυκλοφόρησε τον Νοέμβρη της χρονιάς πους μας πέρασε το νέο βιβλίο του αγαπητού φίλου και συν-κωπηλάτη Βεροιώτη δημοσιογράφου και πολυγραφότατου συγγραφέα Αλέκου Χατζηκώστα «29 Στιγμές» από τις εκδόσεις «Ατέχνως» (ISBN 978-618-5685-16-4). 29 στιγμές μνήμης, έρωτα, αγώνα στην πορεία της ζωής όπου κάθε στιγμή της μετατρέπεται σε παρελθόν, που γεννά ταυτόχρονα και το μέλλον. ΜεΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

Το πρωτοχρονιάτικο έθιμο της μπουγάτσας | του Μιχάλη Στρατάκη Δεν ξέρω αν το πρωτοχρονιάτικο έθιμο της μπουγάτσας υπάρχει και σ’ άλλες περιοχές της Ελλάδας, στην Κρήτη, πάντως, το θυμούμαι απ’ όντας θυμούμαι. Εκείνα τα παλαιϊνά πέτρινα χρόνια, το να μην έμπαινε τη το ξημέρωμα του νέου χρόνου μπουγάτσα στο κρητικό σπίτι, ήτανε σαν να μην έμπαινε τα Θεοφάνεια παπάς στοΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

Η έννοια της κοινωνικότητας στην τέχνη | του Βασίλη Ραφαηλίδη … Υπό καπιταλιστικό καθεστώς, η κουλτούρα είναι είδος που πουλιέται και αγοράζεται. Μπορούν να καταναλώσουν κουλτούρα αυτοί που είναι σε θέση να την πληρώσουν. Καί είναι μάταιο να περιμένει κανείς να πληρώσει για την κουλτούρα αυτός που δεν είναι σε θέση να πληρώσει για προϊόντα βασικά για την επιβίωσή του.ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

Σωστοί και αβάντζοι | της Ιφιγένειας Μανουρά Η γιορτινή περίοδος αποτελεί αφορμή για να έρθουν στο μυαλό μας αναμνήσεις και μια αίσθηση νοσταλγίας για όμορφα χρόνια περασμένα ακόμα και για ανθρώπους που πια δεν είναι στη ζωή. Αυτή η γλυκόπικρη νοσταλγία μας βοηθάει να νιώθουμε συνδεδεμένοι με τα χρόνια εκείνα τα παλιά. Κάθε χρόνο τέτοια ημέρα ξεστόλιζα το χριστουγεννιάτικο δένδροΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

Η τραπεζαρία μας | της Άννας Τακάκη Το τραπέζι της κουζίνας είναι αναμφίβολα το πιο σπουδαίο σε καθημερινότητα έπιπλο του σπιτιού μας. Εκεί θα πάρουμε το πρωινό, θα πιούμε τον καφέ ή το γάλα, θα φάμε μεσημεριανό και βραδινό. Εκεί σμίγει όλη η οικογένεια. Πάνω εκεί ακόμη η νοικοκυρά θα προετοιμάσει το φαγητό, θα παρασκευάσει τις πίτες ή τα γλυκάΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…