Γεροντίστικες ιστορίες | του Αντώνη Κουκλινού Εσηκώθηκενε αξημέρωτα για δε ντου κόλλανε ύπνος… Τονε θωρεί η γρά και εντάκαρε να του φωνιάζει… -Ίντα σηκώθηκες αξημέρωτα… στο ν’ εργάτη θα πάς..? θέσε μα δε ν’ είναι ώρα ακόμη. -Δε μπορώ να κοίτωμε μωρή Κατίνα… επχιαστήκανε τα πλευρά μου. -Και που σηκώθηκες να πας τέθια ώρα..? οι πετεινοί ακόμη δε ν’ εκράξανεΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…
Αφιέρωμα στην Παγκόσμια Ημέρα της Μάνας | της Πέπης Δαράκη Πάει ένας αιώνας που η συνείδηση της ανθρωπότητας αφυπνίστηκε ξαφνικά και κάποια Κυριακή του Μάη καθιέρωσε την ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΜΗΤΕΡΑΣ. Ο θεσμός αυτός υιοθετήθηκε και από τη χώρα μας το 1928, με την πρωτοβουλία των γυναικείων οργανώσεων. ΜΑΝΑ ΠΗΓΗ ΖΩΗΣ, η μορφή της μάνας στη λαογραφία: «Οχ, μάνα μου!»,ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…
Τα όνειρα | της Εύης Κοντόρα Υπάρχουν όνειρα της νύχτας και όνειρα της μέρας. Τα όνειρα της νύχτας (αυτά δηλαδή που βλέπουμε στον ύπνο μας) εκφράζουν τις επιθυμίες και τις αγωνίες μας ή την πραγματικότητα της ζωής μας, αλλά με έναν ακατανόητο πολλές φορές τρόπο. Είναι σα να κοιτάμε τον εαυτό μας μέσα από έναν παραμορφωτικό καθρέφτη. Με δυο λόγια,ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…
«Κάμε καλό και ρίξ’ το στο γιαλό», της Άννας Τακάκη (αληθινή ιστορία) Χρόνοι πολλοί ’ναι, σύντεκνοι, αιώνες περασμένοι που η δική μου αποταή* γερά ’χει κλειδωμένη στα πιο βαθιά φυλλόκλαδα τση κρητικής καρδιάς μου μιαν ιστορία που ’κουσα και λέω στα παιδιά μου. Από κοπέλι γροίκου’ ντη, στο νου μου ήστεσά ντη, με ρίμα τηνε πλούμισα και μέτρο ήβαλά τζη.ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…
Ο Αη Γιώργης ο Επανωσήφης, της Ιφιγένειας Μανουρά Από τις ωραιότερες θύμησες των παιδικών μου χρόνων, είναι το πανηγύρι στο μοναστήρι του Άη Γιώργη του Επανωσήφη ή Απανωσήφη, όπως τον ονομάζαμε εμείς στα γύρω χωριά. Ένα μοναστήρι που η ίδρυσή του χρονολογείται γύρω στο 1600, με περίλαμπρη Βυζαντινή εκκλησία, με κελιά για την διαμονή των μοναχών, έναν μεγάλο χώρο γιαΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…
Πρώτη φορά Ανάσταση…του Αντώνη Κουκλινού Απριλομάηδες πάνε κι έρχουνται, με τσι Πασχαλιές και τα λούλουδα… Τα χελιδόνια κοπχίασανε κι εκείνα στη ν’ ώρα ντως. Μεγαλοβδομάδα μπαίνει και οι νοικοκεράδες, ετοιμάζουνται σιγά, σιγά, για να υποδεχτούνε την Ανάσταση. Ασπρίσανε οι τράφοι και οι αυλές τω σπιθιώ και τα σοκάκια του χωργιού λάμπουνε. Κουβαλούνε δεμαθιές τα ξύλα και χαρμπίζουνε τσι φούρνους ναΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…
«Γιάντα θεριό με γέλασες» – από τη λαϊκή μας παράδοση, της Άννας Τακάκη Με αυτό το στίχο τελειώνει ένα ριζίτικο τραγούδι της Κρήτης, και που παραθέτω πιο κάτω ολόκληρο. Ένα από τα πάμπολλα κληροδοτήματα της άυλης κληρονομιάς μας, τα οποία μένουν καταγεγραμμένα από λαογράφους και ανθρώπους που αγαπούν την παράδοση για να ενθυμίζουν τις ρίζες μας, την ταυτότητά μας, τιςΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…
Εβδομάδα των άγιων παθών και ανάσταση ψυχών, της Άννας Τατάκη Με ιερές ακολουθίες και τροπάρια, «ιδού ο Νυμφίος έρχεται…», «Κύριε η εν πολλαίς αμαρτίαις περιπεσούσα γυνή…» με τα μυστήρια ευχελαίων, τα Δώδεκα Ευαγγέλια και την Ιερά Αποκαθήλωση, το στόλισμα Επιτάφιων και Εγκωμίων ύμνους, φθάσαμε στην εβδομάδα των Παθών του Κυρίου, ώσπου να σημάνει το «Χριστός Ανέστη»! Άλλος ένας Απρίλης ανέτειλε,ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…
Οι κούρλεςi του Χαρικλειού, της Άννας Τακάκη Καημό το ’χε η Αγαθόκαλη που δεν είχε θηλυκό κοπέλι. Πέντε ασερινκά ήκαμε, πέντε γέννες συν μια ακόμη γέννα, μα τση πόθανε το κοπέλι, δυο μερώ, κι αυτό ασερινικό. Όπου ’θελε να δει θυληκουδάκι με τα μακρά μαλλάκια ή με τα πλεξουδάκια, ανεστέναζε. Τα θηλυκά σου λέει είναι το στολίδι του σπιτιού. ΕίναιΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…
