By:
On:
In: O τόπος μας

Είναι ευθύνη ν’ αγαπάς την Κρητική μουσική | του Νίκου Λουκαδάκη Είμαι από αυτούς που παίρνουν πολύ σοβαρά την Κρητική μουσική. Η μουσική του τόπου μου δεν είναι για μένα μόνο διασκέδαση, είναι η θεϊκή τροφή της ψυχής μου, είναι το νέκταρ του νου μου. Την πονάω γιατί με έχει αναθρέψει, με έχει κοιμίσει στην αγκάλη της, μ’ έχει διδάξειΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

By:
On:
In: Μεγεθυντικός φακός

Πότε θα τελειώσει ο πόλεμος στην Ουκρανία; | του Γιάννη Χατζηχρήστου Όπως και όλοι οι προηγούμενοι, έτσι και αυτός γίνεται για να καταστραφεί περισσευούμενο ή τοξικό κεφάλαιο και σχετίζεται με την ισχύ κάποιων νομισμάτων. Όχι των όπλων, που είναι μόνο το αναλώσιμο εμπόρευμα κάθε πολέμου για να ετοιμαστεί, μετά την λήξη του, νέο χρήμα μέχρι τον επόμενο. Οριοθέτηση γίνεται τώραΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

By:
On:
In: Ποίηση

Στάχτες | του Γιώργου Ηρακλέους Παίζουνε δυνατά τα σύννεφα πιάνο, ο ουρανός κοκκινόμαυρος, οι μέρες περνούν, η φωτιά επιμένει, ύστερα έρχεται η στάχτη… Πίσω απ’ το σπασμένο τζάμι ένας γέροντας κοιτάζει τις φλόγες, προσεύχεται για βροχή! Το δωμάτιο φτωχό και μικρό, ένα κρεβάτι από μέταλλο, στα σεντόνια σχήματα από γυμνά, καμένα δέντρα. Στον τοίχο τρία ράφια, στο πρώτο ψηλά εικόνεςΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

By:
On:
In: Εικαστικά – Καλές τέχνες, Ποίηση

Η φωτιά | του Τάκη Βαρελά Τι θαρρείς πως έχει σχέδιο η φωτιά; Με σχέδιο ανάβουν μόνο τα φιτίλια της φωτιάς και έργο της φωτιάς, είναι εκείνων, που εμπορεύονται τη γη, στη, μορφή και το περιεχόμενο της. Γίνεται προϊόν!!! Έχει τιμή και αξία! Έτσι γίνεται εμπόρευμα, το έργο της φωτιάς. Στα αποκαΐδια της, θα οριστεί η νέα τιμή. Θα τρέξουνΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

By:
On:
In: Ποίηση

Αθιβολές | του Κώστα Μιχαήλ Μαρή Ε, τον μ-παντέρμο τον γ-καιρό, πως γίνεται αδερφός μου και σμίγει αθρώπους και θεούς, πάνω και κάτω κόσμου… Στο φίλο, ο φίλος θα στραφεί, που δε χαλά χατίρι, να πιούνε πίκρες και χαρές, στο ίδιο το ποτήρι… Παλιών γ-καιρών αθιβολές, μονιάζει η μοίρα, ανάδια σε μιας Ροδιάς τον ασκιανό και μέσα στα Λιβάδια… ΈΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

By:
On:
In: Ποίηση

Ούτε η πρώτη στο Παρίσι ούτε η τελευταία στον κόσμο. Μικρές ιστορίες γυναικών. Καλλιστώ | της Ζωής Δικταίου Άνοιξε τη μικρή πάνινη τσάντα, έβγαλε προσεχτικά το ασημένιο καθρεφτάκι, ακριβό ενθύμιο, βυθίζοντάς το στο νερό, – τέχνη μαντική – είδε διαφορετικό το πρόσωπό της, εκείνη τη μέρα το ρολόι της έδειχνε 21 Ιουνίου, κρύβοντας δάκρυα και συγκίνηση από τους περαστικούς, μεΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

By:
On:
In: Ποίηση

Οι άνθρωποι φεύγουν | της Άννας Τακάκη Οι άνθρωποι φεύγουν, γιατί η ζωή τους έχει γεμίσει από ωραιότητα. Μην τους κλαίτε που φεύγουν! Κι ας έχουν πονέσει πριν το ταξίδι κι ας έχουν τυραννιστεί στη ζωή. Μην τους κλαίτε που φεύγουν! Φεύγουν γεμάτοι με ωραία πράγματα. Πλημμυρισμένοι με πολλά συναισθήματα. Ακόμη κι αν η αγωνία τους να κρατηθούν στη ζωήΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

By:
On:
In: Νέες κυκλοφορίες, Παρουσιάσεις βιβλίων

Με επιτυχία η εκδήλωση παρουσίασης του νέου βιβλίου της Άννας Τακάκη – Μαρκάκη «Αροδαμοί κι αγκαραθιές» Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε το βράδυ της Πέμπτης 20 Ιούλη 2023 η εκδήλωση παρουσίασης του νέου βιβλίου της Άννας Τακάκη – Μαρκάκη «Αροδαμοί κι αγκαραθιές». Η εκδήλωση έγινε στην πιο δροσερή γωνιά της Σητείας, στον Δημοτικό Κήπο Σητείας στις 20:30 το απόγευμα. Ο ΔημοτικόςΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

By:
On:
In: Ποίηση

Ο άστεγος | του Θεοχάρη Παπαδόπουλου Απόψε κάνει πολύ κρύο και η κουβέρτα είναι τρύπια από καιρό, νοτισμένο το πεζοδρόμιο κι εκείνος νύσταξε. Έχει νυχτώσει για καλά ώρα να πάει σπίτι μα ποιο σπίτι; Το έχασε σε μια παρτίδα πόκερ με την τράπεζα. Κι η τράπεζα της γειτονιάς η φίλη του τράπεζα αίματος κατάντησε με τόσο που του ήπιε. ΤώραΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…