Μια «πετυχεμένη» συζεψά | της Ιφιγένειας Μανουρά -Μωρή Μαρία, μα ίντα μωρή έπαθε λέει ο αφέντης σου; Δε το κάτεχα να είμαι ερχομένη απόντε νοψές γιατί ήμουνε παγομένη στη Χώρα. Οπροθές ήρθε η φιλιότσα μου και μου φέρε ένα τσουβάλι γούλες και τσι καθάρισα και τσι πήγα το γκοπελιώ στη Χώρα και τονε πήγα και αυγά αδικά μου, να κάμουνεΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…
Οι αδερφάδες… | του Αντώνη Κουκλινού -Μωρή Ελενιά…!!! -Ίντα θες θεια…!!! -Έλα μωρή να μου περάσεις στη βελόνα τη (γ)κλωστή, για δεν αφέγγω και με ταραχά. -Άχι μωρέ θεια μου..!!! -Έλα παιδί μου και μνιαν ώρα πολεμώ να τηνε μπρουλιάσω, μα εστραβώθηκα η κακομίτσα και δε βρίχνω την τρύπα. -Ανήμενε ένα λεφτό θεια, να βάλω τα κλαρόνια μου, γιατί ’μαιΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…
Στην καταιγίδα | της Βαγγελιώς Καρακατσάνη Ακτίνες πέφτουν, πέφτουν χάνονται μακριά… Μέσα στα μάτια σου διαβάζω την ελπίδα! Κορμιά παλλόμενα γεννούνε τη ζωή, χαράζει ο ήλιος, μη φοβάσαι την αυγή. Δεν θα μας βρει ξανά μαζί η καταιγίδα. Στο έχω πει πολλές φορές, μα το ξεχνάς: Θέλει ζεστή καρδιά η ζωή να διαθέσεις. Πιτσιρικάδες εραστές και ποιητές, αναζητούν στα σκοτεινάΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…
Ο παράνομος | του Γιώργου Αλεξάτου Πάνε τρεις μήνες τώρα που περιπλανιόταν, αποκομμένος απ’ όλους. Χωρίς να βρίσκεται κάποιο σπίτι να πάει να κάνει ένα μπάνιο, να πλύνει κάνα ρούχο, να φάει ένα πιάτο ζεστό φαγητό, να γύρει σ’ ένα ντιβάνι. Ποιος θα τολμούσε, πια, να φιλοξενήσει τον παράνομο; Τέλειωνε ο Αύγουστος και είχε κρυφτεί αποβραδίς σ’ ένα γιαπί στηνΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…
Ένας λυγμός | της Μαρίας Σταυρίδου Εκείνος ο λυγμός στη φωνή … που σου ξέφυγε που μαζί του δραπέτευσαν όλα τα θέλω που δεν τόλμησες να εξομολογηθείς. Εκείνη η ανάσα πόνου που κατάφερε να κλείσει μέσα της όλη τη λαχτάρα του πόθου σου όλη την τρέλα του κορμιού σου την απόγνωση της ψυχής σου. Εκείνο το δάκρυ που πνίγηκε μεΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…
Αμυγδαλιά ανθισμένη, κόντρα στον Φλεβάρη | της Ζωής Δικταίου Παλιέ μου φίλε Με φωνές, τα χρόνια δεν γυρίζουν πίσω Ποτέ δεν ρώτησες, γιατί με φέρνει η βροχή Σ’ άλλο ουρανό δεν θα γυρέψω πεπρωμένα Στην αγκαλιά σου Θα γυρίσω απόψε, δίχως ενοχή Κι έχω τα φρένα της καρδιάς σπασμένα. Παλιέ μου φίλε Πως πέρασε, άθελά μας ο καιρός Άλλα, στοΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…
Όταν έρθει το πρωί… | του Γιώργου Μπίμη Μοιάζει απόψε η βραδιά, σαν γιορτή συννεφιασμένη κι όλα μέσα μου σκιρτούν, σε μια θύμηση θλιμμένη… Πόσο θα ‘θελα να ‘ρθεις, αστεράκι διψασμένο, την ανάσα σου ποθώ, το φιλί σου τ’ αγιασμένο… Όταν φτάσει το πρωί, μες στον κόσμο θα σε ψάξω, σε λατρεύω, σ’ αγαπώ, θα στο πω, θα στο φωνάξω!ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…
Τα χαμίνια | του Γιώργου Ηρακλέους σε οπτικοποίηση του Θανάση Πάνου Στις 26 Γενάρη παρουσιάσαμε το ποίημα του Γιώργου Ηρακλέους με τον τίτλο «τα χαμίνια». Σήμερα παρουσιάσουμε το βίντεο που δημιούργησε πάνω στο ποίημα αυτό, ο εικαστικός καλλιτέχνης Θανάσης Πάνου. Στο βίντεο παίζει φυσαρμόνικα ο Ζαχαρίας Κουρούνης. Πάντα αγαπούσα τα χαμίνια, όταν κατέβαιναν τα σκαλοπάτια του σπιτιού και έπαιρναν τουςΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…
Ενηλικίωση | του Θεοχάρη Παπαδόπουλου Στα δεκαοκτώ του έπιασε δουλειά. Τον έστησαν στον τοίχο, τον πυροβόλησαν. Τα όνειρά του περιστέρια πέταξαν τρομαγμένα μακριά. Ήταν πεθαμένος μα δεν το ήξερε, δεν τόλμησαν να του το πουν. Μόνη φροντίδα να τον θάψουν εξήντα χρόνια μετά. Θεοχάρης Παπαδόπουλος Ο Θεοχάρης Παπαδόπουλος γεννήθηκε στον Πειραιά το 1978. Γιος του ποιητή Αντώνη Θ. Παπαδόπουλου.ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…
